به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

اسلحه، دلهره عصر جدید

خوشبختانه برای کانادا معظل خشونت با اسلحه در مقایسه با ایالات متحده موضوعی جدی محسوب نمی‌شود. این بدان معنا نیست که در کانادا قربانی خشونت اسلحه وجود ندارد....

158
158
Share
خوشبختانه برای کانادا معظل خشونت با اسلحه در مقایسه با ایالات متحده موضوعی جدی محسوب نمی‌شود. این بدان معنا نیست که در کانادا قربانی خشونت اسلحه وجود ندارد. در واقع، تنها در سال جاری حدود 228 تیراندازی ثبت شده که بیش از 30 نفر تلفات جانی داشته است.
نگرانی در مورد خشونت اسلحه در کانادا در اوایل قرن نوزدهم آغاز شد. به عقیده بسیاری، علت اصلی حمل اسلحه توسط جوانان آن است که می‌خواهند مردانگی خود را به رخ دیگران بکشند. در قرن بیستم و بیست و یکم این نگرانی‌ها  ادامه یافت و فعالان مخالف اسلحه، خواستار مقررات سخت‌تر و ممنوعیت هرگونه تپانچه شدند. در نتیجه، قانون گذاران محافظه کار و لیبرال با تصویب قوانین سختگیرانه‌تر در مورد اسلحه به این نگرانیها پاسخ دادند.
در حال حاضر دو گروه از افراد مجاز به حمل اسلحه هستند:
-کسانی که به ضرورت شغلی نیاز به حمل اسحله دارند مانند پلیس‌ها و ماموران حفاظتی؛ که برای حفاظت از جان خود و اطرافیان از اسلحه استفاده می‌کنند .
 – افرادی که به دلیل حفاظت از جان خود ، به همراه مجوزقانونی می‌توانند اسحله حمل نمایند.
همچنین قانون به افرادی که با حیوانات وحشی سر و کار دارند و یا کسانی که در مناطق دورافتاده و پرت مشغول کار هستند اجازه می‌دهد با خود اسلحه حمل کنند.
این موضوع از موارد نادر است که به افراد اجازه داده می‌شود برای حفاظت از خود سلاح گرم حمل کنند. این بیشتر شامل مواقعی است که زندگی یک فرد به جهت یک پرونده مفتوح در اداره پلیس و یا تهدید مستقیم، به خطر افتاده است و پلیس رسماً تأیید کرده است که نمی‌تواند اقدامات کافی برای حفاظت از جان او ارایه کند.
بر خلاف ایالات متحده، نه قانون اساسی و نه منشور حقوق بشر و آزادی‌های کانادا، آشکارا نمی‌گوید که کانادایی‌ها حق داشتن اسلحه دارند. دادگاه عالی کانادا در سه پرونده مختلف در سال‌های 1993، 2005 و 2010، دعوای طرح شده مبنی بر اینکه قانون اساسی و منشور حقوق بشر کانادا تلویحاً حق داشتن اسلحه را به رسمیت شناخته را رد کرده است. در سال 2005 چنین استدلال شد که داشتن اسلحه حقی نیست که توسط منشور حقوق بشر کانادا به رسمیت شناخته شده باشد، بلکه امتیازی است که به برخی داده می‌شود.
بر اساس این قوانین، واضح است که هر کس نمی‌تواند در کانادا اسلحه داشته باشد، در واقع فقط یک گروه کوچک از مردم می‌توانند به طور قانونی به آن دست یابند. اما متأسفانه، به دلایل مختلف، دست یافتن به یک اسلحه برای جنایتکاران کار سختی نیست. با افزایش تیراندازی‌های وسیع در سال‌های اخیر، کانادایی‌ها از خشونت اسلحه در این کشور ترسیدند و از این واقعیت می‌ترسند که یک روز ممکن است به وضعیت همسایه آمریکایی خود تبدیل شویم.
پس از تیراندازی دانفورث در تورنتو، برای بسیاری این پرسش پیش آمد که چگونه شخص تیرانداز که خانواده‌اش او را به عنوان یک بیمار روانی توصیف کردند، به راحتی به اسلحه‌ دست پیدا کرده و دو نفر را به قتل رسانده و 13 نفر دیگر را مجروح کرده است. بر اساس تحقیقات پلیس، اکثر اسلحه‌هایی که در تیراندازی‌ها مورد استفاده قرار گرفته، از ایالات متحده به سرقت رفته و یا قاچاق می‌شوند. در ایالات متحده تقریباً هر فردی که به سن قانونی رسیده، می‌تواند به هر تعداد که بخواهد، اسلحه خریداری کند. از سوی دیگر، بسیاری از کانادایی‌ها که دارای مجوز قانونی برای خرید اسلحه هستند، سلاح‌های خود را برای سود بیشتر، به طور غیرقانونی به فروش می‌رسانند. این یک خبر بسیار ناراحت کننده است، زیرا شمار اسلحه‌های ثبت شده در کانادا، بین سالهای 2013 تا 2016 به طور چشمگیری از 660 هزار  به 840 هزار افزایش یافته است. در حال حاضر، بیش از هر زمان دیگر، سلاح‌های ثبت شده در کانادا وجود دارد و یک بازار سیاه بزرگ برای فروش مجدد آنها وجود دارد.
در یک پیشرفت قابل توجه، سیاستمداران کانادایی بر لزوم تدوین قوانین سختگیرانه در مورد اسلحه گرم در کانادا تمرکز کرده اند. از جمله دولت وقت لیبرال لایحه C71را پیشنهاد داده که طبق آن زمان بررسی‌های امنیتی برای کسب مجوز اسلحه گرم  از 5 سال گذشته، به تمام سابقه زندگی فرد متقاضی افزایش یافته است. همچنین دولت بر کنترل بیشتر بر امر فروش سلاح گرم تمرکز کرده است. با این حال، درحالی که بسیاری از کسب و کارها هنوز هم اطلاعات خریداران را به عنوان یک روش خوب برای توسعه و بهبود کسب و کار خود مطابق با مقررات استانی نگهداری می‌کنند، در حال حاضر فروشندگان اسلحه بر اساس قانون اسلحه گرم، الزامی برای ثبت و نگهداری موجودی انبار و سوابق فروش اسلحه ندارند. هر کسی که دارای گواهینامه اسلحه گرم است می‌تواند سلاح‌های گرم مجاز را خریداری کند. این شخص حتی امکان خرید هر تعداد اسلحه را دارد و فروشگاه‌های مجاز برای فروش اسلحه، هیچ الزامی برای ثبت سوابق خرید اسلحه توسط خریداران ندارند. دولت قبلاً موظف بود اطلاعات مربوط به خرید و فروش اسلحه‌های مجاز را ثبت و نگاهداری کند اما دولت هارپر در سال 2012، اجرای مقررات ثبت فروش اسلحه را متوقف کرد.
تغییرات در نحوه ثبت فروش اسلحه
اگر این لایحه تصویب شود، فروشندگان باید سوابق موجودی انبار و مشخصات خریداران را ثبت و ضبط کنند. این سوابق نزد فروشنده باقی خواهد ماند و در صورت درخواست پلیس و با ارایه دستور دادگاه قابل ارایه خواهد بود. بر اساس متن لایحه، سوابق باید برای مدت بیست سال نگهداری شوند. اما فروشندگان خصوصی اسلحه لازم نیست که چنین سوابقی را نگهداری کنند. حتی در ایالات متحده نیز فروشندگان تجاری اسلحه مجبورند که جزییات فروش اسلحه را ثبت کنند و این سوابق به راحتی در اختیار مقامات قرار می‌گیرد. اقدامی موثر که تمام نقل و انتقال اسلحه و نه تنها معاملات تجاری اسلحه را در بر می‌گیرد.
در ایالات متحده، که اخیراً پس از افزایش تعداد تیراندازی‌های جمعی، مقررات کنترل اسلحه در آن تشدید شده، قوانین فدرال هرگونه فروش اسلحه را فقط از طریق فروشندگان مجاز اسلحه با مجوز فدرال امکان پذیر کرده است. اداره الکل، تنباکو، سلاح گرم و مواد منفجره (ATF) می‌تواند هر سال بازرسی‌های لازم را انجام دهد تا اطمینان حاصل شود که سوابق کامل و موجودی فروشندگان درست است.
در عین حال، حمایت کنندگان از حقوق دارندگان اسلحه، معتقدند که نگهداری اجباری سوابق فروش اسلحه توسط فروشندگان، به سادگی منجر به اجرای همان مقررات ثبت سابقه فروش اسلحه با نامی متفاوت خواهد شد. این موضوعی است که در زمان بررسی و تصویب لایحه باید مد نظر باشد.
اصلاح قوانین اسلحه، وعده انتخابات لیبرال‌ها بود، اما تاکنون، اقدام عمومی قابل توجهی انجام شده است. دولت اعلام کرد که برای مدت پنج سال 327 میلیون دلار و پس از آن هرسال 100 میلیون دلار برای اقدامات مربوط به کاهش جرائم مرتبط با تفنگ و باندهای متخلف هزینه خواهد کرد. لایحه پیشنهادی زمانی به اجرا در خواهد آمد که نگرانی‌های عمومی در سراسر کشور در مورد روند قتل و خشونت اسلحه در مناطق روستایی و حومه شهرها وجود دارد. آمارهای دولت همچنین نشان می‌دهد که 2223 مجوز  حمل اسلحه در سال 2016 لغو شده، که 424 مورد از این موارد شامل افرادی می‌شود که دچار بیماری‌های روانی هستند.
منصفانه است که بگوییم حمله Danforth بحث و جدل کنترل تفنگ را فاش کرده است و سیاستمداران به دنبال یافتن راه حل جدی هستند. مایه تأسف است که کشور ما منتظر وقوع اتفاقی غم انگیز است تا مسئله‌ای را حل کند که بسیاری از مردم را کشته‌ است. تماشای مشکلات اسلحه در ایالات متحده باید انگیزه کافی برای سیاستمداران کانادایی باشد تا بتوانند حرکت کنند و سریع حرکت کنند.
In this article

Join the Conversation