به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

اهانت به دادگاه جرم است

اهانت به دادگاه Contempt of court یکی از جرائم عرفی Common law است که طی آن فرد از عمل به دستورات یا رای دادگاه و مقامات قضایی سرپیچی...

1870
1870
Share

angry-man-274175_1280

اهانت به دادگاه Contempt of court یکی از جرائم عرفی Common law است که طی آن فرد از عمل به دستورات یا رای دادگاه و مقامات قضایی سرپیچی نموده و یا رفتاری غیر محترمانه و خارج از شان یا منزلت دادگاه از خود نشان دهد. اگرچه ارائه یک تعریف دقیق و مشخص از این جرم مشکل است ولی به طور کلی بی‌حرمتی Disrespect ، بی‌اعتنایی Disregard و نافرمانی Disobedience نسبت به دستور Writ، حکم Order یا احضاریه دادگاه Subpoena or Summon، اهانت به دادگاه محسوب می‌شود، زیرا عملکرد و وظایف دادگاه را مختل می‌نماید.

اهانت مستقیم و اهانت غیر مستقیم

اهانت به دو طریق اتفاق می‌افتد: اول، رفتار یا گفتار بی‌ادبانه نسبت به قاضی یا سایر مقامات قضایی و شهود در صحن دادگاه به نحوی که موجب اختلال و بی‌نظمی در دادگاه شود به ویژه پس از آنکه قاضی تذکر داده باشد. دوم، عدم پیروی از رای دادگاه به طور عمدی. در یک تقسیم بندی کلی، اهانت می‌تواند به صورت مستقیم Direct or in facie یا غیرمستقیم Indirect or ex facie اتفاق بیافتد. اهانت مستقیم همانگونه که گفته شد در دادگاه و در جریان رسیدگی قضایی به پرونده روی می‌دهد. پرخاشگری و ناسزا گفتن، درگیری فیزیکی، ایجاد وقفه در کار رسیدگی، خودداری از قسم خوردن هنگام شهادت، پاسخ ندادن به سوالات، حالت مستی و عدم هشیاری Intoxication متهم یا سایر افراد حاضر در دادگاه و نیز بروز چنین رفتارهایی در محوطه دادگاه همانند راهروها، آسانسور و یا بست نشستن Picketing در خارج از ساختمان دادگاه در مخالفت با حکم یا دستور قضایی، همگی از موارد اهانت مستقیم شمرده می‌شوند. با این وجود، ارسال نامه اهانت آمیز به قاضی، از موارد اهانت مستقیم شمرده نشده است.

اهانت غیرمستقیم، اهانتی است که در خارج از دادگاه اتفاق می‌افتد. به عنوان مثال، دادگاه به یکی از طرف‌های پرونده دستور دهد سوابق مالی خود را ظرف مدت معین (مثلا 30 روز) تسلیم نماید ولی وی به این دستور بی‌اعتنایی نشان دهد. از دیگر مصادیق اهانت غیر مستقیم می‌توان به کنایه زدن، مسخره کردن و ارائه نظرات تمسخر آمیز یا گزارش‌های غیر‌واقعی (اعم از شفاهی یا کتبی)  از روند رسیدگی قضایی، افشای هویت متهمان و مشروح جلسات دادگاه در مواردی که به لحاظ قانونی محرمانه شمرده شده است (مثلا برای روزنامه نگاران در مورد جرائم کودکان و هویت آنان) و یا تهدید شاهدان در محیط خارج از دادگاه اشاره کرد.

اهانت غیر مستقیم گاهی نیز با عنوان اهانت ضمنی یا تلویحی Constructive contempt یا اهانت تبعی Consequential contempt خوانده می‌شود.

رسیدگی به موضوع اهانت، به صدور احکام بازدارنده‌ Sanctions از سوی دادگاه می‌انجامد. هنگامی که عمل یا رفتاری خارج از نزاکت تشخیص داده شود، دادگاه احکام زندان یا جریمه را در مورد فرد یا سازمان متخلف صادر خواهد کرد. انتشار مطالبی که با برگزاری یک دادگاه عادلانه منافات داشته یا روند رسیدگی را به مخاطره بیاندازد از جمله این تخلفات محسوب می‌شود. پیش از صدور حکم مجازات، تخلف فرد حقیقی یا حقوقی باید به اثبات رسیده باشد.

اهانت مدنی و اهانت کیفری

در یک تقسیم بندی دیگر، اهانت به دو بخش مدنی Civil contempt و کیفری Criminal contempt قابل تفکیک است.

بخش مدنی، شامل مواردی است که فرد با ترک وظایف خود Acts of omission اموری را که به طور معمول از وی انتظار می‌رود، انجام ندهد. بی‌اعتنایی به حکم دادگاه می‌تواند به حقوق افراد مرتبط با یک پرونده آسیب برساند. بنابر این امکان دارد از جنبه مدنی، مجازات اهانت را برای فرد خاطی در پی داشته باشد. به عنوان مثال در حمایت مالی از فرزندان، بی‌اعتنایی به حکم دادگاه می‌تواند طرفی را که از حقوق خود محروم شده (در اینجا یکی از والدین) را وادار کند که شکایت مجددی بابت بی‌اعتنایی طرف مقابل به حکم دادگاه مطرح نماید.

در بیشتر موارد، قاضی تذکر یا هشدار لازم را به فرد می‌دهد و به ندرت پیش می‌آید که قاضی بدون حداقل یک اخطار قبلی، مبادرت به صدور حکم در زمینه اهانت نماید.

بخش کیفری اهانت، شامل مواردی است که به طور جدی کار دادگاه را مختل نماید همانند فریاد زدن بر سر قاضی یا خودداری از شهادت نزد هیات منصفه، سکوت و عدم همکاری یا ارائه پاسخ دروغین در برابر سوالات دادگاه.

بر خلاف مجازات‌ها در اهانت کیفری که جنبه تنبیهی دارند، محدودیت‌ها و مجازات‌های اعمال شده در اهانت مدنی بیشتر جنبه بازدارندگی دارند و هدف آن، بازگرداندن حقوق پایمال شده فرد و یا برداشتن موانع در روند رسیدگی دادگاه است. به همین دلیل اعمال این محدودیت‌ها یا مجازات‌ها، به محض تبعیت فرد از قوانین و احکام دادگاه و یا با خاتمه دادرسی پایان می‌یابد.

همانند مجازات‌ها در بخش کیفری، اهانت مدنی نیز می‌تواند مجازات زندان را در پی داشته باشد. در عین حال، باید در نظر داشت که متهمان به اهانت مدنی از تمامی حقوق اساسی تضمین شده برای متهمان به اهانت کیفری برخوردار نیستند. در اهانت مدنی، اخطاریه‌ای حاوی مجازات یا محدودیت‌های در نظر گرفته شده برای متهم ارسال و فرصتی برای دفاع Hearing  وی در نظر گرفته می‌شود. معمولا در این موارد هیات منصفه‌ای وجود ندارد و صرف وقوع این جرم کافی برای محکومیت فرد است. بر عکس، در اهانت کیفری، موضوع جنبه حساس‌تری دارد و اهانت باید به طور قطع و بدون هیچگونه شک و شبهه‌ای ثابت شود. مجازات در اهانت کیفری کاملا معین و مشخص است (همانند زندان، جریمه یا هر دو) در حالیکه مجازات در اهانت مدنی تا حدی نامشخص است و همانطور که اشاره شد، ادامه آن تا زمانی است که فرد از رای دادگاه تبعیت کند یا روند دادرسی به پایان برسد. باید خاطر نشان کرد که بعضی از موارد اهانت مدنی به سرعت می‌تواند در وضعیت اهانت کیفری قرار گرفته و مشمول مجازات های آن شود.

بی‌توجهی و کوتاهی کارشناسان، افسران یا ماموران انتظامی مرتبط با دادگاه در انجام وظایف خود نیز، می‌تواند در حکم اهانت به دادگاه تلقی شود.

در تمامی موارد ذکر شده، هدف اصلی از برقراری مجازات در اهانت به دادگاه نه صرفا حمایت شخصی از مقامات قضایی بلکه حفاظت از شأن و منزلت دستگاه قضایی و ایجاد تنظیمات لازم برای حمایت از کارکرد قضات و اطمینان از دادرسی عادلانه است.

In this article