به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

بومیان کانادا از دیروز تا امروز…

شاید روزی برای بومیان کانادا داشتن یک روز ملی رسمی و برگزاری آئین‌های قدیمی و شاد شان در این روز،  آرزویی بیش نبوده باشد، ولی، امروز دیگر دنیای...

1934
1934
Share

شاید روزی برای بومیان کانادا داشتن یک روز ملی رسمی و برگزاری آئین‌های قدیمی و شاد شان در این روز،  آرزویی بیش نبوده باشد، ولی، امروز دیگر دنیای آنها فرق کرده است. ساکنان اولیه کانادا امروز در کنار بسیاری دیگر روز خود را جشن می‌گیرند و زندگی صلح آمیزی را پی می‌گیرند.

بومیان کانادا و به طور کلی مردمان اولیه آمریکای شمالی را در مجموع به عنوان «آب اوریجنال» (Aboriginal) می‌شناسند. روز 21جون روز آب اوریجینالهای کاناداست. آنها در سراسر کانادا دورهم جمع می شوند تا این روز را جشن بگیرند.

جشن روز بومیان تنها به همین روز ختم نمی‌شود، بلکه تا 11 روز ادامه پیدا می‌کند. به دنبال این روز مهم روزهای دیگری از راه می‌رسند که همه آنها را بهم پیوند می‌دهد؛ روز 27 جون روز چند فرهنگی در کانادا و روز اول ژوئیه روز کانادا نامگذاری شده‌اند. همین روزها بهانه‌ای شده تا مردم کانادا روزهایی پر از مراسم و اتفاقات شاد را شاهد باشند. جشن و شادی در قالب برنامه‌های مختلف، آئین‌های قدیمی و آتش بازی بخشی از این اتفاقات هستند.

 

جامعه بومیان کانادا یا آب اوریجینال‌ها در مناطقی به نام «رزرو» (Reserve) زندگی می‌کنند. رزرو‌ها محدوده‌هایی هستند که از سرزمین‌های پهناور قبایل سرخپوستان و ساکنان اولیه به جای مانده‌اند؛ مناطقی که روزی محل شکار و کوچ نشینی آنها بود اما امروز تنها به بخش‌هایی چون شهرهای کوچک و یا چند هکتار جنگل یا زمین‌های کشاورزی تبدیل شده‌اند. همه بومیان در رزرو زندگی نمی‌کنند بلکه بخشی از آنها وارد جامعه کانادا شده‌اند و در کنار دیگر مردمان از فرهنگ‌های مختلف زندگی می‌کنند.

به طور کلی بومیان کانادا یا همان آب اوریجینال‌ها سه دسته تشکیل می‌شوند؛ اقوام اولیه (First Nations. IndianBand)، اینو‌ویت (The Inuit) و اقوام می‌تیس(The Metis) . در سرشماری سال 2006 در کانادا، تعداد یک میلیون و یکصد و هفتاد و دو هزار و هفتصد و نود نفر (1،172،790) به عنوان بومی کانادا شناسایی شده‌اند که از این رقم تعداد (698،025) به عنوان اقوام اولیه، (50،485) نفر به عنوان اقوام اینو‌ویت و (389،785 ) به عنوان اقوام می‌تیس گزارش شده‌اند.

 

اقوام اولیه در رزروهای سرخپوستان در سراسر کانادا زندگی می‌کنند. آنها در واقع مردمانی هستند که ما همیشه در فیلم‌های هالیوودی دیده‌ایم، سوار بر اسب‌های چابک، با سلاح‌های سرد منحصر به خود چون تیروکمان، و غرق در پوست حیوانات!

اقوام اینو‌ویت‌ها اقوام بومی شمال کانادا (Arctic) هستند؛ همان دسته از مردمان اولیه آمریکای شمالی که در ایالت متحده آمریکا به نام اسکیموها شناخته می‌شوند. در کانادا اقوام اینوویت‌ها در قلمرو شمال غرب، قلمرو نوناووت (Nunavut) واقع در شمالی‌ترین نقطه کانادا اما جدا از قلمرو شمال غرب، منطقه نوناویک (Nunavik) واقع در شمال ایالت کبک و منطقه لابرادور (Labrador) در شمال شرقی زندگی می‌کنند. اسکیموها همچنین در گرینلند به مالکیت دانمارک و آلاسکا به مالکیت آمریکا به سر می‌برند.

 

دسته سوم، اقوام می‌تیس، در ایالت‌های مرکزی کانادا اسکان یافته‌اند و دارای نژاد دو

رگه مرکب از فرانسویان و سرخپوستان هستند. فرانسویان اولین و انگلیسی‌ها دومین دسته از خارجی‌هایی بودند که وارد کانادا شده و بخش‌هایی از کانادا را در سلطه خود گرفتند. اقوام می‌تیس دارای زبان ترکیبی سرخپوستان با فرانسوی هستند.

 

از سال 1966  یک نهاد دولتی تحت عنوان امور بومیان و توسعه شمال (the Department of Indian Affairs and Northern Development) برای حمایت از مردم اولیه فعالیت خود را آغاز کرد که در سال 2011 این وزارت خانه نام کلی امور آب اورجینال را به نام خود اضافه کرد. این نهاد دولتی

(Aboriginal Affairs and Northern Development Canada) برای بهبود وضعیت بهداشتی، اجتماعی و اقتصادی بومیان کانادا، و همچنین حضور فعال آنها در توسعه سیاسی اقتصادی کانادا تلاش می‌کند.

 

بومیان کانادا از پرداخت مالیات به دولت معاف هستند و تحصیلات دانشگاهی برای آنها رایگان است. با این وجود آنها به خاطر از دست دادن سرزمین‌های خود و نابودی سنت‌هایشان در رنج‌اند، و گروه‌هایی از آنها همواره در نزاع با دولت به سر می‌برند. سرخپوستان، گویی خود را در محاصره زندگی نوینی می‌بینند که آنها را از طبیعت زیبای اجدادشان دور کرده است.

 

اما، آنها امروز ساز می‌زنند، الکل می‌نوشند، و در مراسم ملی خود می‌کوشند تا همچنان فرهنگ و سنن سرخپوستان را در جامعه چند فرهنگی کانادا به نمایش بگذارند. برای مردم کانادا، بویژه مهاجران دیدن گردهمایی‌های سرخپوستان لذت خاصی دارد.

 

منابع:

اداره سرشماری کانادا

سایت دولتی اداره امور بومیان کانادا

 

نویسنده:

اردشیر زارع زاده

Ardeshir Zarezadeh

dadgar main author
In this article