به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

تخلف در قانون حق نشر و شیوه برخورد با این تخلفات

تخلف در حق نشر هنگامی رخ می‌دهد که فردی بدون اجازۀ صاحب آن، اثری را کپی نموده و برای عموم به اجرا و یا نمایش در‌می‌آورد. یکی از...

1505
1505
Share

تخلف در حق نشر هنگامی رخ می‌دهد که فردی بدون اجازۀ صاحب آن، اثری را کپی نموده و برای عموم به اجرا و یا نمایش در‌می‌آورد. یکی از نمونه‌های بارز تخلف در حق نشر سرقت ادبی است، بدین صورت که اثر فرد دیگر را کپی نموده و ادعا می‌کنیم که به ما تعلق دارد. سازمان مالکیت آثار فکری کانادا (CIPO) ، نمی‌تواند مانع شود تا کسی به حق‌نشر دیگری تجاوز نکند. این خودِ صاحب حق نشر است که باید مطمئن شود فرد دیگری اثرش را کپی و یا منتشر نکند و به اجرا در نیاورد.
در سال ۲۰۱۲، قانون جدیدی در حوزه حق نشر تصویب شد که به آن قانون مکمل حق نشر می‌گویند. موارد زیر تحت قانون مکمل حق نشر، ممنوع می‌باشند:
• شکستن قفل‌های دیجیتالی حتی اگر به منظور اهداف قانونی باشد (مثل موارد آموزشی که تکثیر از روی کارهای محافظت‌شده، در آن مجاز است).
• تولید، واردات و فروش هرگونه تکنولوژی، دستگاه‌ و خدماتی که به قصد شکستن قفل‌های دیجیتالی، طراحی شده باشند.
• علاوه بر این، تحت این قانون جدید، ارایه‌دهندگان خدمات اینترنتی، در صورتی که تنها به عنوان واسطه در امور میزبانی، مخابراتی و ذخیره‌سازی اطلاعات عمل کنند، از تخلف در قانون حق نشر مبرا خواهند بود. این استثنا در موارد زیر صدق نمی‌کند:
• شرکت خدماتی ارایه دهد که اساسا منجر به نقض قوانین حق نشر شود،
• در صورتی که ارایه دهنده خدمات اینترنتی، میزبان وب سایتی باشد که ذخیره‌سازی مطالب آن قانونا به معنای تخلف در حق نشر مالک آن مطالب محسوب ‌شود.

برخورد عادلانه
نقل قول یا کپی قسمت‌های کوچکی از یک اثر اگر به دلیل استفادۀ شخصی، مطالعه، تحقیق یا انتقاد باشد و یا اگر چکیده‌ای از یک روزنامه یا نشریه‌ای باشد، تخلف در حق نشر محسوب نمی‌شود. استفاده از اثر فردی به این شکل «برخورد عادلانه» نامیده می‌شود. قانون جدید حق نشر، محدودۀ برخورد عادلانه را در مسایل آموزشی گسترش داده است. در حال حاضر، موارد زیر برای هر سازمان آموزشی که اهداف آموزشی یا پرورشی دارد، مجاز است:
• تکثیر کار به منظور نمایش آن (مگر آنکه در مدت زمانی معین و با مبلغی مشخص، در قالبی مناسب جهت اهداف آموزشی در دسترس قرار گرفته باشد).
• نمایش یک فیلم یا اثر سینمایی در کلاس، مادامی که استفاده از آن تخلف از حق نشر محسوب نشود و آن اثر به صورت قانونی به دست آمده باشد.
• تکثیر، ارتباط از راه دور و نمایش اثری که بر روی اینترنت قرار دارد، برای دانش‌آموزان، به شرط آن که قید شود این اثر قانوناً در اینترنت پست شده و منبع و خالق آن نیز مشخص شده باشد. استثنائات عبارتند از: آثار حمایت شده با قفل‌های دیجیتالی، که اخطاری مشخص و واضح بر روی خودِ اثر یا در وب‌‌سایت، افراد را از کپی یا تکثیر آن منع می‌کند و یا این که خود مؤسسۀ آموزشی واقف باشد که این اثر غیر قانونی در اینترنت قرار گرفته است و تخلف به حق‌نشر صاحب اثر محسوب می‌شود.
• استثنائات دیگری نیز در حوزه تخلفات حق نشر وجود دارد. به عنوان مثال، در شرایط خاص، نمایش یک اثر دارای حق نشر، توسط سازمان‌های مذهبی، مدارس، موزه‌ها، بایگانی‌ها یا خیریه‌ها تخلف محسوب نمی‌شود. ممکن است افرادی که دچار معلولیت “ادراکی” هستند، نسخه‌ای از اثری (به جز آثار سینمایی) را کپی کنند و آن را به قالبی جدید تبدیل کنند و شخصاً مورد استفاده قرار دهند.

استثنائات در مصرف شخصی
بند ۲۹ قانون جدید، در برخورد عادلانه سه استثنا در نظر می‌گیرد:
• محتوای غیر تجاری تولید شده توسط کاربر: این استثنا، به مصرف‌کننده این حق را می‌دهد تا برای مصارف غیرتجاری، از آثار منتشر شده استفاده کند و اثری جدید بیآفریند. البته باید منبع و نام خالق اثر مشخص شود، اثر اصلی یا نسخۀ آن قانونی به دست آمده باشد و هیچ اثر سویی در بهره‌برداری از اثر اصلی وجود نداشته باشد. به عنوان مثال، فرد می‌تواند قسمت‌هایی از یک ویدیو یا فیلم را بردارد و آن‌ها را ترکیب کند تا ویدیو جدیدی بسازد.
• کپی یک اثر دارای حق نشر از یک دستگاه به دستگاهی دیگر: این کار به مصرف‌کننده اجازه می‌دهد که برای مقاصد شخصی خود اثری را از یک دستگاه به دستگاه دیگر منتقل کند، در صورتی که آن اثر را به صورت قانونی تهیه کرده باشد. به عنوان مثال، اگر فردی آهنگی را از آی‌تیونز (iTunes) بخرد، می‌تواند آن را روی کامپیوتر خود دانلود کند و سپس بدون آنکه تخلف از قوانین حق نشر صورت گرفته باشد، آن را به آی‌پاد خود نیز انتقال دهد،
• ضبط برنامه‌ها برای گوش دادن یا تماشا در فرصتی دیگر: افراد از نظر قانونی مجاز هستند موزیک یا فیلمی را ضبط کرده و در فرصتی دیگر شخصاً آن را تماشا کنند. در این صورت، سیگنال ارتباطی آن باید قانونی به دست آمده باشد، تنها یک ضبط انجام شود، ضبط اثر به مصرف شخصی برسد و نباید به شخص یا اشخاص دیگری منتقل شود. این استثنا در مورد ضبط آثاری نیست که در صورت تقاضا، در اختیار قرار می‌گیرند، و یا آثاری که با قفل‌های دیجیتالی حفاظت می‌شوند (مانند رمز‌گذاری یا امضای دیجیتال که جهت محدود نمودن دسترسی و یا ممانعت از کپی کردن یا گوش کردن سی‌دی‌ها، دی‌وی‌دی‌ها، کتاب‌های الکترونیکی، فایل‌های دیجیتالی، و یا غیره مورد استفاده قرار می‌گیرند).

با کسی که حق نشر شما را مورد تعرض قرار می‌دهد، باید چه برخوردی داشته باشید؟
می‌توانید بر علیه فردی که حق شما را نادیده گرفته است، قانونی اقدام کنید. اگر تخلف اثبات شد، دادگاه حکم می‌دهد که استفاده از اثر شما متوقف شود و فرد خاطی جریمه بپردازد. اگر تخلف بسیار جدی و شدید باشد، ممکن است طبق قانون حق‌نشر، جرایم به صورت کیفری پی‌گیری شوند. طبق قانون، شخص خاطی به حداکثر ۲۵۰۰۰ دلار جریمه و تا شش ماه زندان محکوم خواهد شد. در حالی که ممکن است این حکم با ارایه کیفرخواست، به حداکثر ۱ میلیون دلار و تا پنج سال زندان تغییر یابد. برای «خسارات قانونی» نیز جریمه در نظرگرفته می‌شود. طبق قانون، صاحب حق نشر می‌تواند بدون اثبات هیچ ضرر و زیانی، برای هر یک از تخلفات صورت گرفته، ۵۰۰ تا 20 هزار دلار جریمه دریافت کند.
استفادۀ غیر تجاری: در مورد تخلفات غیر تجاری، ممکن است دارندۀ حق نشر مبلغی بین ۱۰۰ تا حداکثر ۵۰۰۰ دلار دریافت کند. تا اطمینان حاصل شود کانادایی‌ها برای تخلفات جزیی با جریمه‌های نامتناسب مواجه نشوند.
اگر فردی اثر شما را بدون اجازه کپی کرد و نیاز به مشاورۀ حقوقی یا کمک داشتید، باید با یک وکیل تماس بگیرید.

 

ترجمه: الهه صفایی

 

dadgar main author

In this article

Join the Conversation