به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

درمان بیمار: آیا داشتن رضایت اجباری است؟

Starson v Swayze, 2003 SCC 32, [2003] 1 S.C.R. 722 شرایط لازم درتعیین اهلیت یا صلاحیت شخص درتصمیم گیری وی درخصوص درمان پزشکی، یکی ازموضوعات بحث برانگیز در...

1116
1116
Share

Starson v Swayze, 2003 SCC 32, [2003] 1 S.C.R. 722

شرایط لازم درتعیین اهلیت یا صلاحیت شخص درتصمیم گیری وی درخصوص درمان پزشکی، یکی ازموضوعات بحث برانگیز در کانادا بوده است. یکی از پرونده‌های مهم در این زمینه، شکایت آقای استارسون علیه پزشک خود، دکتر آیان گری سویز است. شما را به خواندن این پرونده در زیر دعوت می‌کنیم؛

شرح ماوقع
آقای استارسون به بیماری روانی اختلال دو قطبی Bipolar disorder، نوعی اختلال خلقی، مبتلا شده بود. این بیماری با توجه به شدت دوره شیدایی طبقه ‌بندی می‌شود. بیماران مبتلا ممکن است ناگهان ازاوج شادی وخوشحالی به اوج غم و اندوه فرو روند. دوره شیدایی می‌تواند خستگی بیش از حد، انفجار انرژی، احساس شکست ناپذیری، بی‌خوابی، خود بزرگ‌ بینی و علایم جنون‌ آمیز نظیر توهم، درپی داشته باشد.
آقای استارسون که ترجیح می‌‌داد او را “پروفسور” صدا کنند، دارای مدرک مهندسی برق بود و اگرچه حرفه‌اش چیز دیگری بود، علاقه وافری به فیزیک داشت. او مشکلاتی در برخورد با مردم داشت و اقرار می‌کرد که در وضعیت طبیعی نیست و مشکلات روانی دارد، اما، به درمان و مصرف دارو رضایت نمی‌داد و وضعیت خود را درحد بیماری نمی‌دانست. دکترسویز، اگرچه ازپزشکان اولیه معالج وی نبود، اما با بررسی مدارک و سوابق وی برضرورت درمان آقای استارسون صحه گذاشت. درعین حا ل، علی رغم این که آقای استارسون در رشته فیزیک مدرک دانشگاهی نداشت، میزان سواد او بسیاری از دانشمندان برنده جایزه نوبل را ترغیب می‌‌کرد که تحقیقات علمی خود را با همراهی او انجام ‌دهند. استارسون ادعا می‌کرد که درمان باعث می‌شود او نتواند از تمام توانایی‌های خود درکار بهره جوید.
دکترسویز متوجه شد که استارسون فاقد اهلیت تصمیم گیری برای پذیرش مصرف داروهای تجویز شده است. “قانون رضایت مراقبت‌های پزشکی آنتاریو Ontario Health Care Consent Act مقرر می‌‌کند، اگر شخص، فاقد اهلیت لازم برای تصمیم گیری باشد، یعنی نتواند درارتباط با مصرف داروی تجویز شده آگاهانه تصمیم بگیرد و از پیامدهای احتمالی این تصمیم و انتخاب خود مطلع نباشد، می‌توان بدون رضایت شخص، او را تحت درمان قرار داد. “هیئت رسیدگی به رضایت و اهلیت آنتاریو” Ontario Consent and Capacity Board موضوع عدم اهلیت آقای استارسون را مورد تایید قرارداد. این هیئت به نتیجه رسید که آقای استارسون نمی‌تواند تشخیص دهد که بیمار است و نیاز به درمان دارد. نظر هیئت این بود که آقای استارسون قادر به درک نتایج رضایت خود برای درمان نیست.

رای دادگاه
تصمیم هیئت رسیدگی مبنی بر عدم اهلیت آقای استارسون در بررسی قضایی دادگاه رد شد. دکتر سویز به رای دادگاه اعتراض کرد.

رای دادگاه تجدید نظرآنتاریو
دادگاه تجدید نظرآنتاریو نیز نظر قاضی بررسی کننده را مورد تایید قرارداد. دکترسویز به رای دادگاه تجدید نظر نیز اعتراض کرد.

رای دادگاه عالی کانادا
دادگاه عالی کانادا اعتراض را وارد ندانست. حکم دادگاه این بود، ادعای عدم اهلیت آقای استارسون غیر معقولانه بوده است چون ادله و شواهد برای این ادعا وجود ندارد و آزمایش قانونی هیئت رسیدگی جهت تعیین اهلیت به درستی انجام نشده است. به بیان ساده‌تر، آقای استارسون فاقد اهلیت نبوده است. دادگاه عالی کانادا خاطر نشان کرد که هیئت رسیدگی درتعیین اهلیت ازحیطه اختیارات خود فراتر رفته است و اجازه داده است تصور خود در مورد خیر و صلاح استارسون در نتیجه گیری درباره عدم اهلیت وی تاثیر گذار باشد. بنابر این، آقای استارسون در تصمیم گیری درباره درمان خود دارای اختیار است.

dadgar main author

In this article

Join the Conversation