به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

روز کارگر و حقوق کارگران

در کانادا اولین دوشنبه ماه سپتامبر روز کارگر Labour Day و تعطیل رسمی‌ است. برای اکثر کانادایی‌ها روز کارگر به همراه شنبه و یکشنبه آخر هفته، خبر از...

823
823
Share

Rethinking-Labour-Worker
در کانادا اولین دوشنبه ماه سپتامبر روز کارگر Labour Day و تعطیل رسمی‌ است. برای اکثر کانادایی‌ها روز کارگر به همراه شنبه و یکشنبه آخر هفته، خبر از به سر رسیدن تعطیلات تابستان و شروع مدارس می‌دهد. اما تاریخچه این روز به ۱۴۰ سال پیش باز می‌گردد. تلاش جنبش کارگری که از سال ۱۸۷۲ با اعتراضات خیابانی گسترده در تورنتو و اتاوا آغاز شد، سرانجام به بهبود شرایط کاری و ایجاد قوانین جدید برای برخورداری کارگران از ساعات کار کمتر در طول روز، دستمزد بهتر، شرایط کاری امن‌تر و عاری از تبعیض انجامید. روز کارگر، روزی برای بزرگداشت نقش کارگران در شیوه زندگی‌ امروزی کانادا است.
تاریخچه روز کارگر
۲۵ مارچ ۱۸۷۲ – اتحادیه کارگران صنعت چاپ تورنتو اعتصاب کرده و خواهان تثبیت ساعات کاری به ۹ ساعت در روز شدند.
۱۴ اپریل ۱۸۷۲ – ‌ رژه خیابانی در تورنتو به منظور حمایت از اعتصاب اتحادیه کارگران چاپ سازمان‌دهی شد.
۱۴ جون ۱۸۷۲ – قانون اتحادیه‌های کارگری Trade Unions Act به تصویب پارلمان رسید و تشکیل اتحادیه توسط کارگران مشاغل مختلف که تا پیش از آن غیر قانونی‌ بود، به امری قانونی‌ مبدل شد.
۲۳ جولای ۱۸۹۴ – دولت فدرال تحت رهبری نخست وزیر وقت، جان تامپسون John Thompson روز کارگر را به‌عنوان روز تعطیل رسمی‌ در سراسر کانادا‌ اعلام کرد.
۱۹۰۰ – قانون آشتی‌ سال ۱۹۰۰ The Conciliation Act با حل و فصل اختلافات کاری به تشکیل وزارت کار Federal Department of Labourانجامید.
۱۹۱۴ – آنتاریو اولین استانی شد که در آن برنامه بیمه‌ اجتماعی Social Insurance Plan به همراه قانون پرداخت غرامت به کارگران Workmen’s Compensation Act در صورت صدمه دیدن در حین انجام کار ایجاد شد.
۱۹۱۹ – پس از جنگ جهانی‌ اول، بیکاری و تورم باعث ایجاد نا‌آرامی در میان اعضای جنبش کارگری شد. اعتصاب بیش از ۳۰،۰۰۰ نفر از کارگران صنایع مختلف در وینیپگ عملا این شهر را فلج کرد، تا اینکه در ۲۵ جون آن سال، پلیس در یک روز شنبه خونین که ۳۰ نفر زخمی و یک کشته برجای گذشت به اعتصابات پایان داد.
۱۹۶۷ – اتحادیه کارگران پُست، دست به اعتصاب غیر قانونی زدند. درخواست آنها، داشتن حق مذاکرات جمعی‌، حق اعتصاب، دستمزد بیشتر و مدیریت بهتر بود. این اعتصاب که یکی‌ از بزرگترین اعتصابات غیر قانونی در تاریخ کانادا بود، دو هفته به طول انجامید. در پایان، دولت حق مذاکرات جمعی‌ را برای کارگران خدمات عمومی‌ تصویب کرد اما برخی‌ کارگران مانند پلیس و ارتش از این امر مستثنی شدند.
۱۹۷۲ – پس از سال‌ها نا‌آرامی بین جنبش کارگری و دولت استانی کبک، سه‌ اتحادیه خدمات عمومی‌ با یکدیگر متحد شدند تا بر سر دستمزد بیشتر و شرایط کاری بهتر با دولت مذاکره کنند. در پی‌ رد درخواست آنها توسط دولت، ۲۰۰،۰۰۰ نفر از اعضای اتحادیه‌های کارگران دولت، آموزش و پرورش و خدمات اجتماعی دست به اعتصاب زدند. این اعتصاب ۱۰ روز ادامه داشت و با دستگیری و به زندان افتادن سه رهبر اتحادیه‌های کارگری و دستور دولت به بازگشت کارگران بر سر کار به پایان رسید.
۱۹۷۲ – دولت استانی ساسکچوان قانون سلامت محیط کار Occupational Health Act را تصویب کرد. این اولین قانون در نوع خود بود که در آمریکای شمالی تصویب شد.
۱۹۷۶ – یک سال پس از آنکه دولت فدرال قوانینی را برای کنترل دستمزد و قیمت‌ها ارائه کرد، کنگره کار کانادا Canadian Labour Congress به این مناسبت یک روز را به عنوان روز ملی‌ اعتراض اعلام کرد. گفته می‌شود بیش از یک میلیون نفر در سراسر کانادا در تظاهرات این روز شرکت کردند.
۲۰۰۷ – دادگاه عالی‌ کانادا طی صدور حکمی دولت بریتیش کلمبیا را به نقض حقوق ذکر شده در منشور محکوم کرد. دولت بریتیش کلمبیا قانونی را تصویب کرده بود که کارگران خدمات اجتماعی و بهداشت و درمان که دارای اتحادیه بودند را بطور نا‌عادلانه تحت تاثیر قرار می‌داد.

Source:
http://www.cbc.ca/news/canada
http://www.ptbolabour.ca/origins-of-labour-day

dadgar main author
In this article