به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

سل ارمغان پنهان بیمارستان

صدها تن از ساکنان آنتاریو که به واسطه عدم تشخیص، بیماری سل داشته و دارای TB فعال بوده‌اند، توانسته‌اند طی شکایتی از یکی از بیمارستان‌ها، ۷/۱ میلیون دلار...

1500
1500
Share

صدها تن از ساکنان آنتاریو که به واسطه عدم تشخیص، بیماری سل داشته و دارای TB فعال بوده‌اند، توانسته‌اند طی شکایتی از یکی از بیمارستان‌ها، ۷/۱ میلیون دلار دریافت کنند.
با شایع شدن عفونت‌های بیمارستانی در کانادا، سؤالات بی‌شماری در مورد ایجاد مؤسسه‌ای که از نظر قانونی مسئول مراقبت‌های درمانی بیماران مسری باشد و این که چگونه سرچشمه عفونت‌های موجود در هوا بهبود یابد، مطرح شد.
در سال‌های اخیر اقدامات بی‌شماری در مورد بیماری‌های بیمارستانی صورت گرفته است اما در مورد هیچ ‌یک از این موارد هنوز حکمی صادر نشده که بتوان به واسطه‌ آن رویه‌ای قانونی را دنبال کرد.
طی یک دهه گذشته و احتمالاً پس از تماس با دو بیماری که در مرکز درمانی لیکریج به نوع فعال بیماری سل دچار بودند، بیش از ۴۰۰ نفر به سل نهفته مبتلا شده که هیچ کدام دارای نشانه بیماری نبوده‌اند. شکایت بر این مبنا بود که بیمارستان و پزشکان آن، باید بیماری آنها را زودتر تشخیص می‌دادند.
از هر ۱۰ نفر، یک فرد حامل سل نهفته است. با این حال، شاکیان هیچ‌گاه نتوانستند ثابت کنند بیماری خود را از آن دو فردی که در بیمارستان بوده‌اند، گرفته‌اند.
پل پَرِل از دادگاه استانی آنتاریو که پرداخت این جریمه را تصویب کرده بود عنوان داشت: «این جریمه طی عمل‌کردی دشوار و تصمیم ‌گیری دقیق، انجام گرفته شده است.»
اما وکیلی که پرونده شاکیان را در دست داشت، گفت: «زندگی افرادی که متوجه شدند دارای TB هستند و ممکن است در مرکز درمانی دچار آن شده باشند، نابود شده است.»
جاناتان پتاک گفت: «همیشه این امکان وجود دارد که سل نهفته به سل فعال تبدیل شود و این امر می‌تواند مهلک باشد.»
«علایم و نشانه‌های سل فعال درست شبیه سرماخوردگی یا آنفولانزای شدید است. بنابراین می‌توانید تمام عمر فکر کنید که دچار سل فعال شده‌اید و مطمئناً این فکر شما را دچار ترس و واهمه می‌کند که مبادا اعضای خانواده خود را نیز مبتلا کنید.»
اگر بیماری سل حداقل به مدت شش ماه با مصرف دوره‌ای آنتی‌بیوتیک درمان نشود، می‌تواند منجر به سرفه‌های مزمن، تب، سرفه‌های همراه با خون و در نهایت مرگ شود.
بیمارستان و وکلای آن از اظهار نظر در مورد جزئیات پرونده، اجتناب کردند. آرون لازاروس، یکی از سخنگویان لیکریج می‌گوید: «ما از حادثه‌ای که ۱۱ سال پیش رخ داد، بی‌نهایت متأسفیم و خرسندیم که هم‌اکنون این موضوع برای کسانی که درگیر آن بوده‌اند، حل شده است.»
از آن جایی که گزارشات نشان می‌دهد حدود 200 هزار نفر از این طریق دچار بیماری شده و 8 هزار نفر از آنان از دنیا رفته‌اند، سیستم مراقبت‌های بهداشتی و درمانی کانادا در سال‌های اخیر توجه زیادی به عفونت‌های بیمارستانی و دیگر امکانات مراقب‌های بهداشتی داشته است.
اقدامات دیگری در ارتباط با عفونت‌های بیمارستانی علیه بیمارستان‌ها صورت گرفته است؛ به ویژه در مورد آلودگی وسایل پزشکی یا شیوع کلستریدیوم دیفیسیل. پس از این که ۲۲۳ بیمار دچار باکتری اسهال‌زا شدند و ۹۱ نفر جان باختند، بیمارستان ژوزف برنت در برلینگتون آنتاریو توافق کرد ۹ میلیون دلار غرامت بپردازد. علوم بهداشتی سانی ‌بروک تورنتو در سال ۲۰۰۹ محکوم به پرداخت غرامتی معادل ۲/۱ میلیون دلار به ۹۰۰ نفری شد که با وسایل ضد عفونی نشده نمونه‌برداری پروستات در تماس بودند.
موضوع لیکریج همچنان دارای رابطه علت و معلول نامشخص‌تری است.
طی دو حادثه‌ای که به طور مجزا و کم‌تر از یک سال و طی سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ رخ داد، مؤسسه به مقامات بهداشت عمومی گزارش داد بیمارانی را یافته است که به سل فعال مبتلا بوده‌اند. اداره بهداشت عمومی، پس از تحقیقات گسترده‌ای به پاسخ‌دهی پرداخت و در نهایت ۴۴۰۰ تن را شناسایی کرد که احتمال داشت با حامل این بیماری در تماس بوده‌ باشند.
جواب آزمایش سل نهفته حدود ۴۱۰ نفر، که بسیاری از آنها برای معالجه‌ سرطان به لیکریج مراجعه کرده‌ بودند، مثبت بود. این مسئله در مورد ۵/۱۱ درصد از افرادی که مورد آزمایش قرار گرفته بودند، صدق می‌کرد.
حدود ۱۰ درصد از کانادایی‌ها و یک سوم از جمعیت جهان، سل نهفته دارند.
بخشی از شکایت بر این اساس بود که لیکریج و دو پزشک حاضر در آن‌ جا باید بیماران مبتلا را زودتر شناسایی کرده و از شیوع بیماری سل جلوگیری به عمل می‌آوردند.
با این حال، بیمارستان و پزشکان نپذیرفتند که موجب چنین کاری شده‌اند.
قاضی پَرِل اظهار کرد که تنها راه تأیید این که بیماری از فردی به فرد دیگر منتقل شده است، مقایسه گونه‌های فعال سل است. در مورد موضوع لیکریج این مسئله غیر ممکن بود زیرا هیچ یک از شاکیان دارای بیماری فعال نبودند.

 

 

dadgar main author

In this article

Join the Conversation