به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

محدودیت‌های تبلیغات در رادیو و تلویزیون

دارندگان شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی، زمان‌های پخش شبکه خود را برای پخش آگهی و کسب درآمد به فروش می‌گذارند. شبکه‌های تلویزیونی به غیر از موارد زیر، عمدتاً متکی...

659
659
Share

دارندگان شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی، زمان‌های پخش شبکه خود را برای پخش آگهی و کسب درآمد به فروش می‌گذارند. شبکه‌های تلویزیونی به غیر از موارد زیر، عمدتاً متکی به درآمدهای حاصل از آگهی می‌باشند:
• شبکه CBC بیشتر هزینه‌های خود را از پارلمان دریافت می‌کند.
• خدمات شبکه آموزش عمومی، بیشتر هزینه‌های خود را از دولت استانی دریافت می‌کند.
• شبکه‌های تخصصی حدود نیمی از هزینه‌های خود را از حق عضویت‌های دریافتی، تامین می‌کنند.
• شبکه‌هایی که با دریافت حق عضویت، برنامه پخش می‌کنند، کلیه هزینه‌های خود را از طریق حق عضویت مشترکین، تامین می‌کنند.
شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی، ملزم به پخش آگهی‌های تجاری، اعلامیه‌های عمومی و تبلیغات اجتماعی نیستند. ولی در زمان انتخابات، شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی مکلف به رعایت سیاست‌های تبلیغاتی اعلام شده برای دولت فدرال، دولت‌های استانی و شهرداری‌ها می‌باشند.

محدودیت‌های زمانی برای پخش آگهی
• خدمات تخصصی: 12 دقیقه
• شبکه‌های تجاری (پخش برنامه در قبال پرداخت حق عضویت): آگهی پخش نمی‌کنند
• شبکه‌های رادیویی: محدودیت ندارند
• شبکه‌های تلویزیونی: محدودیت ندارند
• شبکه‌های رادیویی CBC: جز در خصوص حمایت از برنامه‌هایی که پخش می‌شود، اجازه پخش آگهی ندارند.
• شبکه Espace Musique و رادیو 2: اجازه دارند در هر ساعت، دو نوبت آگهی به مدت چهار دقیقه، پخش نمایند.
این محدودیت‌های زمانی، شامل تبلیغ و تشویق برنامه‌های کانادایی، اعلامیه‌های عمومی، تبلیغات سیاسی، تبلیغات مجازی و آگهی‌های پخش شده در متن برنامه‌ها نمی‌شود.

آگهی در شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی محلی
محدودیت‌های این شبکه‌ها، در پخش آگهی‌های تجاری، به شرح زیر است:
• کانال‌های محلی کابلی: آگهی پخش نمی‌کنند.
• کانال‌های محلی، شبکه‌های ضعیف و سرویس‌های دیجیتال: در هر ساعت اجازه پخش 12 دقیقه آگهی دارند.
• ایستگاه‌های رادیویی دانشجویی: اجازه پخش حداکثر 4 دقیقه آگهی در هر ساعت را، دارند.
• ایستگاه‌های رادیویی محلی: محدودیتی برای تبلیغ ندارند.

محتوای تبلیغات
کمیسیون رادیو – تلویزیون و ارتباطات کانادا CRTC، جز درخصوص آگهی‌های مربوط به کودکان و همچنین تبلیغات الکل، مقرراتی برای محتوای آگهی‌ها ندارد. آگهی‌های مربوط به کودکان شامل موارد زیر می‌شود:
• هر پیام تجاری که در بین برنامه‌های مخصوص کودکان پخش می‌شود،
• هر پیام تجاری که مخاطب آن کودکان (زیر 12 سال) باشد. در این خصوص فرقی ندارد که این پیام در بین برنامه‌های کودکان پخش شود یا در بین سایر برنامه‌ها.
شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی موظف به رعایت «مقررات پخش آگهی‌های مربوط به کودکان» هستند که توسط انجمن مالکین شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی تهیه شده است. بازبینی آگهی‌های کودکان پیش از پخش به منظور اطمینان از رعایت استانداردها، الزامی است. در کبک، تبلیغاتی که مخاطبین آن افراد زیر 13 سال باشند، اساساً ممنوع است.

تبلیغ برای محصولات خاص
الکل: دارندگان شبکه‌ها، برای تبلیغ نوشیدنی‌های الکلی موظف به رعایت مقررات CRTC در این خصوص می‌باشند. این مقررات، شبکه‌های رادیویی – تلویزیونی را در کنار پخش آگهی‌های نوشیدنی‌های الکلی، مکلف به ارایه گزارش سالانه درخصوص پخش پیام‌های آموزشی در خصوص مصرف الکل نموده است.
دارو و کاندوم: وزارت بهداشت کانادا استانداردهای خاصی برای تبلیغ این محصولات وضع کرده که باید رعایت شوند.
محصولات دخانی: شبکه‌های رادیویی – تلویزیونی اجازه تبلیغ محصولات دخانی را ندارند و وزارت بهداشت کانادا مسئول نظارت بر آن است.
آگهی‌های پیش شماره 900: این تبلیغات صرفاً برای مخاطبین بزرگ‌سال تهیه شده و شبکه‌ها، فرکانس و زمان خاصی برای پخش این تبلیغات باید درنظر بگیرند.
رپرتاژ – آگهی: به آن گروه از آگهی‌ها گفته می‌شود که بیش از 12 دقیقه بوده و علاوه بر سرگرمی و ارایه اطلاعات درخصوص محصول یا خدمت خاص، برای خرید آن محصول یا خدمات نیز، تبلیغ می‌کند. شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی باید مخاطبین خود را کاملا از ماهیت تجاری این آگهی‌ها، مطلع نمایند. در شبکه‌های رادیویی تجاری، تبلیغاتی که بیش از 3 دقیقه باشند باید به طور صریح و روشن، پیش و پس از پخش آگهی، به عنوان تبلیغ تجاری، به شنونده معرفی شوند. در صورت قطع برنامه، این اعلان باید پیش از آغاز برنامه، مجدداً تکرار شود.

تبلیغات محلی و شبکه‌های ایالات متحده
شما ممکن است تبلیغ یک برنامه کانادایی را در یک شبکه آمریکایی مشاهده کنید. ایستگاه‌های پخش برنامه در این دو کشور، زمان مشخصی (1 تا 2 دقیقه در هر ساعت) را، برای تبلیغات محلی در نظر گرفته‌اند.

تبلیغات مجازی در بین برنامه‌های ورزشی
تبلیغات مجازی، آگهی‌های تجاری هستند که بیشتر در زمان مسابقات بزرگ ورزشی استفاده شده و در زمان‌هایی غیر از میان‌برنامه‌های تجاری پخش می‌شوند؛ مانند تصاویر گرافیکی که در کنار یا داخل زمین به نمایش در می‌آیند و یا بیلبوردهایی که در زمین مسابقه وجود ندارند و از طریق مجازی برای بیننده ایجاد می‌شوند.

حمایت مالی و تبلیغ متقابل
حمایت مالی زمانی صورت می‌گیرد که یک برنامه محلی اعلام کند که کمک مالی مستقیم از کسی دریافت کرده و تبلیغ متقابل زمانی است که یک برنامه اعلام کند که برای تهیه یک برنامه، از محصولات یا خدمات رایگان مشخصی، استفاده کرده است.

dadgar main author
In this article

Join the Conversation