به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

نخستین زنان معروف کانادا

1920 ورا ال. پارسونز – تولد: ۱۸۸۹. وفات: ۱۹۷۳. وی در نوجوانی دچار بیماری فلج اطفال شد که موجب گشت تا آخر عمر با عصا راه برود. ورا...

819
819
Share
  • 1920
    ورا ال. پارسونز – تولد: ۱۸۸۹. وفات: ۱۹۷۳.
    وی در نوجوانی دچار بیماری فلج اطفال شد که موجب گشت تا آخر عمر با عصا راه برود. ورا کسی بود که اجازه نمی‌داد یک نقص کوچک او را در سایه‌سار زندگی بی‌حرکت کند. او لیسانس خود را در رشتۀ زبان‌های مدرن از دانشگاه تورنتو گرفت و به پنسیلوانیای آمریکا رفت و مدرک فوق‌لیسانسش را کسب کرد. او به زبان ایتالیایی تسلط کامل داشت و در دانشگاه رم، ایتالیا حضور یافت اما پیش از اتمام دکترا به کانادا بازگشت. او در منطقۀ تورنتو با مهاجران ایتالیایی کار کرد و خیلی زود دریافت که آن‌ها نیاز به کمک‌های حقوقی دارند. ورا تصمیم گرفت وکیل شود و پس از حضور در دانشکدۀ حقوق آزگود، در سال ۱۹۲۴ در دادگاه آنتاریو مشغول به کار شد. بیش‌تر وکلای زن به کار وکالت املاک و مستغلات گمارده می‌شدند اما ورا به مسائل کیفری و جنایی علاقۀ زیادی داشت. او نخستین زن وکیل مدافع جنایی در آنتاریو شد و نخستین زن وکیلی بود که در حضور یک قاضی و هیئت منصفه در کانادا ظاهر شد. او جزو شرکای شرکت حقوقی هورکینز، گراهام و پاسونز بود. در سال ۱۹۴۴، سومین زنی بود که در آنتاریو به شورای کینگز راه یافت. او نخستین زن وکیل در کانادا بود که از موکلش که به قتل متهم شده بود، دفاع کرد. او به کار وکالت مأمورانی گمارده می‌شد که عفو مشروط داشتند تا با مجرمان سابقه‌دار مقابله کند و در ضمن، بیش‌تر مؤسسات از جمله مدارس فنی و حرفه‌ای را تحت فشار قرار می‌داد تا زندانیان در آن‌ها بازپروری شوند. در سال‌های ۱۹۳۰، زندگی خصوصی‌اش به او اجازه داد در شمال‌شرقی آنتاریو در کلبه‌ای در یک جزیره به استراحت بپردازد. او از نواختن پیانو، جمع‌آوری وسایل هنری و مسافرت لذت می‌برد. او تا سن ۸۰ سالگی و قبل از بازنشستگی‌اش، فعالیت کاری زیادی داشت. جایزۀ پارسون به پاس دادرسی‌های کیفری‌اش در دادگاه آنتاریو، تقدیم او شد.

آنی اپستاین بیکر – تولد: ۱۹۰۸. وفات: ۲۰۰۵.
آنی به تحصیل حقوق پرداخت و در سال ۱۹۲۹ به دادگاه آنتاریو راه یافت. احتمالاً او نخستین زن یهودی است که در دادگاه آنتاریو مشغول به کار شد.

ادیت لوئیس پترسون – تولد: ۱۸۹۱، ونکوور، بریتیش کلمبیا. وفات: ۱۹۸۰.
ادیت در دانشگاه‌های مونترال و تورنتو حضور یافت و به تحصیل حقوق پرداخت تا این که در سال ۱۹۱۵ توانست در دادگاه آنتاریو به کار وکالت مشغول شود. او یکی از معدود زنان وکیلی بود که توانست در دهۀ ۱۹۲۰ به پرونده‌های مربوط به امور مدنی و طلاق بپردازد. وی در سال ۱۹۲۹ در دادگاه نوجوانان به مقام قضاوت منصوب شد و نخستین زنی بود که عضو جامعۀ حقوق بریتیش کلمبیا گشت. او با شریک بیست سالۀ کاری‌اش، همیلتون رید ازدواج کرد. سرانجام پس از پنج دهه کار در حرفۀ خودش، در سال ۱۹۷۰ بازنشسته شد.

  • ۱۹۳۰
    روت میلدرد “روبی ویگل” – تولد: ۱۸۹۳، مانیتوبا. نام همسر: نیم فیش.
    وی پس از اتمام دانشکدۀ حقوق، در سال ۱۹۲۶ وارد دادگاه آنتاریو شد. او جواز وکالتش را از لیندا بل پیرسون استردی خریداری کرد که به تازگی ازدواج کرده بود و قصد داشت به شوهرش که در شیکاگو مشغول به کار بود، ملحق شود. روبی عضو انجمن حقوق زنان آنتاریو بود. هنگامی که در سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۳ در پریستون آنتاریو کار می‌کرد، جزو نخستین زنان وکیل شهر شد. بعدها به زادگاهش سولت ماریه در آنتاریو نقل مکان کرد تا با همسرش کار کند.

هلن آلیس کینیر – تولد: ۶ می سال ۱۸۹۴ در کایوگا، آنتاریو. وفات: ۱۹۷۰.
وی پس از فارغ‌التحصیلی، در سال 1920 به عنوان وکیل به دادگاه آنتاریو راه یافت. او تا سال ۱۹۴۳ در پورت کلبورنِ آنتاریو به کار وکالت مشغول بود و سپس، به مقام قضاوت دادگاه بخش رسید. در سال ۱۹۴۷، به قضاوت در دادگاه نوجوانان منصوب شد. او نخستین زنی بود که در انجمن بریتیش کامن‌ولف توانست کینگز کانسل را بر پا سازد و نخستین زنی بود که در کامان ‌ولف، کرسی قضاوت را از آن خود ساخت و نیز نخستین زن وکیل کانادایی بود که توانست در سال ۱۹۳۵ در کانادا، به عنوان مشاور در دادگاه عالی حضور یابد. در سال ۱۹۹۳، ادارۀ پست کانادا، برای یادبود از وی و به افتخار دست‌آوردهایش، تمبری را به اسم او منتشر ساخت. در سال 1999، منزل کینیر، به نشانی 232 خیابان کلارنس واقع در پورت کولبورن آنتاریو که، توسط وکیل لوئیس کینیر در سال ۱۹۰۴ ساخته شده بود، به کمیتۀ محافظت از معماری محلی و میراث فرهنگی پورت‌کولبورن افزوده شد.

ماریون آیرونکویل میدمور – تولد: ۱۹۳۶ در منطقه بومی‌نشین پیپیکیسیس، ساسکاچوان.
او همانند بسیاری از هم‌نسل‌های خود مجبور شد زادگاهش را ترک کند و در مدرسه‌ای شبانه‌روزی حضور یابد. وی در سال ۱۹۵۴، با مردی به نام رونالد هکتور میدمور(تولد ۱۹۳۳ وفات ۲۰۱۳) ازدواج کرد. او وارد دانشگاه مانیتوبا شد و در سال ۱۹۷۷ نخستین زن وکیل بومی کانادا گشت. وی بنیان‌گزار چندین سازمان بومی از جمله کانون وکلای سرخپوست کانادا (در حال حاضر کانون وکلای بومی نام دارد)، کانون اخوت سرخپوستان ملی، مرکز مودت سرخپوستان و متیس‌ها، مجموعه‌ خانه‌های کینیو، و شورای ملی بومیان سالمند (NICE) بود. در سال ۱۹۸۵ وارد Order of Canada، شد. او تا سال ۲۰۱۱ به طور فعال در شورای ملی بومیان سالمند و در برپایی انجمن Wealth Forum، نقش داشت. در سال ۲۰۱۰، او در جشن رهبران زن که به منظور حفظ فرهنگ ملل اول برگزار شد، به دریافت جایزۀ Fires Burning نایل گشت. در سال ۲۰۱۵، دانشگاه مانیتوبا جایزۀ (Lifetime Achievement Award) موفقیت مادام‌العمر را به او تقدیم کرد.

  • ۱۹۴۰
    ادرا ایسلس ساندرز فرگوسن – تولد: ۱۹۰۷، سنت توماس، آنتاریو. وفات: ۱۵ نوامبر ۲۰۱۱، تورنتو، آنتاریو.
    او دروس کارشناسی‌ خود را در کالج آلما به پایان رساند. سپس در سال ۱۹۲۰ به دانشکده حقوق راه یافت و سرانجام در سال ۱۹۳۰ وارد دادگاه آنتاریو شد. وی به شرکت حقوق پدرش “ساندرز و اینگراهام” ملحق شد. در سال ۱۹۳۶ به عنوان نخستین زن عضو انجمن شهر انتخاب شد و در دسامبر سال ۱۹۳۷ برای رسیدن به مقام شهرداری سنت توماس، ناکام ماند. او با دونالد هاروی فرگوسن ازدواج کرد و حاصل این ازدواج دو فرزند بود. زمانی که دادگاه اسمال کلیمز تأسیس گشت، وی نخستین زن قاضی در آن دادگاه شد. او از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳ داوطلب کار در شورای ملی زنان کانادا شد تا کنوانسیون ملی را بر آن دارد که قوانینی را در جهت رفاه حال زنان و کودکان به تصویب برساند. در ضمن در سال‌ ۱۹۴۰ کلینیک صلیب سرخی را در گوئلفِ آنتاریو بنیان نهاد. او نخستین رئیس زن انجمن کمک به کودکان سنت توماس شد و نخستین زنی بود که به مجلس سنای دانشگاه وسترن آنتاریو راه یافت. بسیاری از وکلای تورنتو او را به خاطر مهربانی‌هایش، مادر فرگوسن نامیدند. وی در سال ۲۰۰۲ به دریافت مدال جشن ملکه نایل شد و در سال ۲۰۱۱، به دلیل دست‌آوردهای حقوقی، سیاسی و حمایت‌هایش از حقوق زنان به Order of Canada، راه یافت. دانشگاه ویکتوریا کمک هزینۀ تحصیلیِ ادرا ساندرز فرگوسن را به افتخار و یادبود او به دانشجویان اعطا می‌کند.

کنستانس گارنرشورت – تولد:۱۹۱۰ در مونترال، کبک. وفات: ۱۹۵۹.
او در دانشگاه مک‌گیل تحصیل کرد و در سال ۱۹۳۴ به دریافت مدرک وکالت نایل شد. از آن‌جایی که در این ایام زنان نمی‌توانستند در استان کبک وارد دادگاه شوند، تا جایی که در توان داشت به جستجوی کار پرداخت. وی برای کنسول‌گری پرتغال کار کرد و در اوایل جنگ جهانی دوم، به عنوان راننده در جمعیت صلیب سرخ مشغول به کار شد. در ۱۰ ژانویۀ سال ۱۹۴۲، یکی از چهار زنی بود که برای نخستین بار توانستند به دادگاه کبک راه یابند. سه زن دیگر الیزابت مونک (۱۹98-۱۸80)، سوزان ریموند فیلیون و مارسل هموند-لاکاست بودند. در سال ۱۹۴۷، کنستانس نخستین زنی بود که توانست به دادگاه تجدید نظر کبک راه یابد.

مارسل هموند لاکاست – تولد: ۱۸۷۷. وفات: نامشخص.
او جزو اولین چهار زنی بود که توانست در ۱۰ ژانویۀ سال ۱۹۴۲، به دادگاه استان کبک راه یابد. او در سال ۱۹۶۶، پس از ۶۰ سال ریاست بیمارستان سنت جاستینِ مونترال، بازنشسته شد. وی هنگام بازنشستگی ۸۹ سال داشت.

 

ترجمه: ‌الهه صفایی

dadgar main author
In this article

Join the Conversation

به خانواده دادگر بپیوندید

با پیوستن به بزرگترین پرتال حقوقی ایرانیان آمریکای شمالی ،اطلاعات خود را به روز کنید و آخرین اخبار دادگر را هفتگی دریافت کنید. همچنین به قید قرعه برنده یکسال اشتراک رایگان ما شوید.
Email/ایمیل
Name/نام
اطلاعات شما تحت دادگر محفوظ می باشد.