به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

واجدین شرایط پناهندگی در کانادا

ملیت‌های خارجی که از آزار و شکنجه بیم دارند و در خطر آسیب جدی هستند و قادر نیستند در کشور خودشان از حمایت برخودار شوند، غالباً به دنبال...

3694
3694
Share

ملیت‌های خارجی که از آزار و شکنجه بیم دارند و در خطر آسیب جدی هستند و قادر نیستند در کشور خودشان از حمایت برخودار شوند، غالباً به دنبال پناهندگی در کانادا می‌باشند. افرادی که به عنوان پناهنده شناخته می‌شوند، اجازه دارند در کانادا اقامت کرده، درخواست اقامت دایم کنند، و در نهایت شهروند کانادایی شوند. بخش حمایت از پناهندگانِ هیئت مهاجرت و پناهندگی(IRB)، دادگاهی مستقل است که تصمیم می‌گیرد آیا متقاضی واجد شرایط پناهندگی است یا خیر. در برخی موارد، مانند مواردی مربوط به جرم و جنایت و مسایل امنیتی، این تصمیم توسط ادارۀ مهاجرت، پناهندگی و شهروندی کانادا (IRCC) اتخاذ می‌شود.
به طور کلی دو نوع پناهنده وجود دارد: افرادی که نیاز به حمایت دارند و پناهندگان کنوانسیون. با این حال، افرادی که در شرایط پناهندگی هستند و جزو هیچ یک از این دو گروه نیستند، ممکن است همچنان واجد شرایط حمایت از گروه کشورهای شامل پناهندگی(Country of Asylum Class) شوند.

۱- افراد نیازمند به حمایت
در کانادا فردی نیازمند حمایت است که اگر به زادگاه یا کشوری که همیشه در آن زندگی می‌کرده، بازگردانده شود، در معرض یکی از موارد زیر قرار گیرد:
• شکنجه،
• خطر جانی،
• خطر رفتار ظالمانه و غیرمعمول یا مجازات شدید، اگر:
• در کشور خودش مورد حمایت قرار نگیرد،
• در تمام قسمت‌های کشور با خطر روبرو باشد، حتی اگر آن خطر به طور کلی از جانب آن کشور نباشد،
• خطری که فرد را تهدید می‌کند، بخشی از مجازات قانونی‌اش محسوب نشود (مگر آن مجازات‌ مطابق با استاندارهای بین‌المللی نباشد) و خطر به واسطۀ بهداشت نامناسب و یا مراقبت‌های پزشکی نباشد.

۲- پناهندگان کنوانسیون
پناهندگان کنوانسیون افرادی هستند که به دلیل ترس از آزار و شکنجه، خارج از کشورشان زندگی می‌کنند و قادر نیستند در کشورشان مورد حمایت قرار گیرند و یا به کشورشان بازگردند. ترس از آزار و شکنجه باید کاملاً مستدل و بر اساس موارد زیر باشد:
• نژاد،
• مذهب،
• ملیت،
• آزادی سیاسی، یا
• عضویت در یک گروه اجتماعی خاص (ازجمله گروهی که فرد قادر به تغییر آن نیست، مانند جنسیت، گرایش جنسی، عضویت‌های قدیمی یا گروهی که انتخاب می‌کند به آن ملحق شود).

مفهوم آزار و شکنجه شامل مواردی است از قبیل خطر مرگ، اذیت جسمی و روحی شدید یا حبس توسط دولت، چریک‌ها یا دیگر عوامل غیر دولتی مانند شوهری آزار دهنده. فردی که تقاضای پناهندگی می‌کند باید ثابت کند هیچ راه حل دیگری در کشورش باقی نمانده است؛ یعنی هیچ مکانی در کشورش وجود ندارد که بتواند به آن‌جا برود و در آزادی و امنیت کامل و دور از شکنجه و آزاری که تهدیدش می‌کند، زندگی کند.
هر فردی که احساس می‌کند نیاز به حمایت یا پناهندگی کنوانسیون دارد، می‌تواند هنگام ورود به کانادا یا زمانی که داخل کاناداست، درخواست حمایت کند. اگر فرد خارج از کاناداست، می‌تواند تحت عنوان پناهندگان کنوانسیون خارج از کشور درخواست خود را ارایه دهد. IRCC، طبق نظر مامور عالی‌رتبه هیئت پناهندگان سازمان ملل‌متحد (UNHCR)، دیگر سازمان‌های مرجع و گروه حامیان خصوصی، پناهندگان را برای اسکان شناسایی و به آن‌ها مراجعه می‌کند. دفاتر ویزا، درخواست‌های فرستاده شده را ارزیابی می‌کند تا تصمیم ‌بگیرد آیا فرد متقاضی، واجد شرایط پناهندگی می‌باشد و این که آیا در کانادا پذیرفته خواهد شد یا خیر.

۳- گروه کشور پناهندگی
گروه کشور پناهندگی مربوط به افرادی است که خارج از کانادا حالتی پناهنده‌گونه دارند اما به عنوان پناهندۀ کنوانسیون محسوب نمی‌شوند. فردی عضو گروه کشور پناهندگی در نظر گرفته می‌شود که مأمور مهاجرت تشخیص دهد به طور جدی درگیر یکی از شرایط زیر می‌باشد:
• جنگ داخلی،
• درگیری مسلحانه، یا
• نقض فراگیر حقوق بشر.
اشخاصی که نمی‌توانند در مدت زمان مشخص و معقول راه‌حل مناسبی برای چنین وضعیتی پیدا کنند، می‌توانند در کانادا درخواست پناهندگی بدهند. در ضمن پناهندگان این گروه باید توسط UNHCR یا نهاد وابستۀ دیگری، تحت حمایت یک گروه حامی خصوصی‌ قرار بگیرند و یا هزینه‌های مورد نیاز حمایت از خود و وابستگان‌شان را پس از ورود به کانادا در اختیار داشته باشند. مشابه مدعیان پناهندۀ کنوانسیون، فردی که تحت عنوان گروه کشور پناهندگی درخواست پناهندگی می‌کند، باید ثابت کند هیچ چاره‌ای جز این راه ندارد. مفهومش این است که باید ثابت کند در کشورش امنیت نداشته و نمی‌تواند آزادانه و بدون آزار و شکنجه‌ای که تهدیدش می‌کند، زندگی کند.

لغو گروه کشورهای مبدأ
تا سال ۲۰۱۱، پناهندگان می‌توانستند تحت گروه کشورهای مبدأ نیز وارد خاک کانادا شوند که مختص افرادی بود که در کشوری اقامت داشتند که به عنوان کشور مبدأ تعیین شده بودند. کشورهای مبدأ عبارت بودند از: جمهوری دمکراتیک کنگو، سودان، السالوادور، کلمبیا و سیرالئون. این پناهندگان باید از جنگ‌های داخلی یا درگیری‌های مسلحانه در رنج و عذاب بوده و از حق آزادی بیان یا استفاده از حقوق مدنی‌شان که به اختلاف عقاید یا فعالیت‌های اتحادیۀ تجاری مربوط می‌شد، محروم باشند و یا این که عاقبت و سرانجام‌شان به بازداشت یا زندان منتهی می‌شد. در ضمن باید به واسطۀ آزار و شکنجه‌هایی که به دلیل نژاد، مذهب، ملیت، عضویت در گروهی اجتماعی یا داشتن عقیده‌ای سیاسی، بر سرشان می‌آمد، در بیم و هراس بودند.
در حال حاضر پناهندگان نمی‌توانند تحت این گروه وارد کانادا شوند، با این حال اگر درخواست یکی از کشورهای مبدأ از مرحلۀ تصویب گذشته باشد، درخواست‌های کشور مبدأ تحت بررسی قرار می‌گیرد تا هر دو هیئت پناهندگان کنوانسیون و گروه کشور پناهندگی، واجد شرایط بودن را در نظر بگیرند.
اگر مایلید برای پناهندگی درخواست کنید، می‌توانید برای کسب اطلاعات بیش‌تر با IRCC تماس حاصل کنید.
در ضمن می‌توانید با یک وکیل مهاجرت تماس بگیرید تا کمک‌تان کند درخواست‌تان را ارایه نمایید. اگر از عهدۀ هزینۀ وکیل برنمی‌آیید، می‌توانید از «برنامۀ کمک قانونی دولت آنتاریو» از مساعدت‌های حقوقی بهره‌مند شوید.

dadgar main author
In this article

Join the Conversation

به خانواده دادگر بپیوندید

با پیوستن به بزرگترین پرتال حقوقی ایرانیان آمریکای شمالی ،اطلاعات خود را به روز کنید و آخرین اخبار دادگر را هفتگی دریافت کنید. همچنین به قید قرعه برنده یکسال اشتراک رایگان ما شوید.
Email/ایمیل
Name/نام
اطلاعات شما تحت دادگر محفوظ می باشد.