به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

پلیس، حریم خصوصی، دنیای دیجیتالی

دادگاه عالی‌ کانادا چندی پیش حکمی صادر کرد که طبق آن، در تحقیقات پلیس، قوانین مربوط به حفظ حریم خصوصی افراد در مکالمات صوتی باید در مورد کلیه ارتباطات دیجیتالی...

2049
2049
Share

دادگاه عالی‌ کانادا چندی پیش حکمی صادر کرد که طبق آن، در تحقیقات پلیس، قوانین مربوط به حفظ حریم خصوصی افراد در مکالمات صوتی باید در مورد کلیه ارتباطات دیجیتالی اجرا شوند. به این معنا که مأموران پلیس باید برای درخواست نسخه‌ای از اطلاعات مبادله شده توسط کاربران از شرکت‌های مخابراتی، مانند پیام‌های کوتاه SMS و ایمیل و دیگر ارتباطات دیجیتالی، از مقامات قانونی “مجوز دسترسی به مکالمات افراد” را کسب کرده باشند، و نمی‌توانند تنها با اکتفا به “مجوز بازرسی”، “Warrant” از شرکت‌های مخابراتی درخواست اطلاعات کنند.
برای صدور “مجوز دسترسی به مکالمات افراد” پلیس باید از دفتر وزارتخانه تأئیدیه را کسب و فوری بودن مساله و یا ضرورت تحقیقات را اثبات کند. پلیس باید نشان دهد که دیگر روش‌های تحقیقاتی‌ یا شکست خورده‌اند و یا شانسی برای موفقیت ندارند. درخواست مجوز دسترسی به مکالمات افراد باید هویت شخص مورد نظر را ذکر کرده، نحوه جمع‌آوری اطلاعات را مشخص کند و در نهایت مساله را به شخص مورد نظر اطلاع دهند. همچنین استفاده از دستور استراق سمع باید در گزارشی سالانه به مجلس ارائه شود.
صدور “مجوز بازرسی” بسیار ساده‌تر است. برای این کار لازم است پلیس نشان دهد که بنا بر دلایل موجود، جرمی‌ صورت گرفته و یا بزودی صورت خواهد گرفت و اطلاعات مربوط به جرم مذکور در این بازرسی کشف خواهد شد.
جریان از آنجا شروع شد که پلیس منطقه اوون ساوند “Owen Sound” در جنوب آنتاریو، در سال ۲۰۱۰ با ارائه اجازه بازرسی، از شرکت مخابراتی تلاس “Telus” خواست که نسخه‌ای از کلیه پیام‌های کوتاه SMS رد و بدل شده توسط دو نفر از کاربران این شرکت را به پلیس ارائه دهد. پلیس در این درخواست در حقیقت به شرکت تلاس دستور داده بود که این پیام‌ها را برای مدت دو هفته بطور مداوم هر ۲۴ ساعت یکبار برای پلیس بفرستد. شرکت تلاس با این درخواست مخالفت کرد، چرا که چنین کاری به منزله نقض حریم خصوصی مکالمات کاربران به شمار می‌رود و برای انجام آن لازم است “مجوز دسترسی به مکالمات افراد” صادر شود.
قاضی دادگاه آنتاریو در سال ۲۰۱۱ در این مورد حکم داد که پلیس تنها نسخه‌ای از پیام‌ها را از شرکت تلاس درخواست کرده است و چون این مساله با “مکالمات زنده” تفاوت دارد، ارائه “مجوز بازرسی” کافی‌ است. شرکت تلاس تقاضای تجدید نظر به این تصمیم را کرد. در سال ۲۰۱۳ دادگاه عالی‌ کانادا به نفع تلاس رای داده و حکم کرد که پلیس برای دریافت اطلاعات پیام‌های کوتاه SMS در تحقیقات پلیسی، باید از مقامات جزایی “مجوز دسترسی به مکالمات افراد” را کسب کند. قاضی روزالی ابلا “Rosalie Abella”  در متن دلایل خود برای این حکم یادآور شد، تنها فرق بین پیام‌های کوتاه SMS و مکالمات تلفنی، نحوه ارسال آنهاست و هر دو مکالمه خصوصی محسوب می‌شوند.
دولت فدرال در گذشته بارها تلاش کرده‌ است قوانین جدیدی را برای نحوه دسترسی‌ قانونی به ارتباطات دیجیتالی تدوین کنند. حفظ حریم خصوصی شهروندان در کانادا از اهمیت بالایی برخوردار است و هرگونه تغییر یا وضع قوانین جدید مطمئناً حساسیت‌های بسیاری را به خود جلب خواهد کرد. دسترسی پلیس به اطلاعات مردم باید محدود و تنها در شرایط خاص باشد و حق حفظ حریم خصوصی شهروندان رعایت شود.

dadgar main author

In this article