به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

چالش‌های نیروی کار در کانادا

علی‌رغم قوانینی که ده‌ها سال برای حمایت از کارکنان وضع شده‌اند، متخصصان نیروی کار اظهار می‌کنند که استثمار کاری در کانادا در حال افزایش است. فای فارادی که...

265
265
Share

علی‌رغم قوانینی که ده‌ها سال برای حمایت از کارکنان وضع شده‌اند، متخصصان نیروی کار اظهار می‌کنند که استثمار کاری در کانادا در حال افزایش است.
فای فارادی که یکی از وکلای نیروی کار آنتاریو است، به شبکه‌ خبری گلوبال نیوز News Global گفت که در حال حاضر، تعداد فزاینده‌ای از مشاغل جزو مشاغل متزلزل طبقه‌بندی شده‌اند و کارفرمایان با نادیده گرفتن مسایلی از قبیل پرداخت اضافه‌کار، مرخصی با حقوق و پرداخت حداقل دستمزد در حال قانون‌شکنی هستند.
در سال ۲۰۱۲، وزارت کار آنتاریو، تحقیقی را در محل‌های کار آنتاریو انجام داد. آن‌ها به ۳۰۴ محل کار سر زدند و متوجه شدند که قانون کار در بیش از نیمی از آن‌ها اجرا نمی‌شود. از آن به بعد، این تعداد کاهش نیافته است، بلکه تعداد آن‌ها زیادتر هم شده است.
متأسفانه، وضعیت بهبود پیدا نکرده است. وزارت کار، جرایم بسیاری را برای کارفرمایان صادر می‌کند اما غالباً مبلغ این جرایم به بیش از چند صد دلار نمی‌رسد.
دلیل اصلی این امر مربوط به این است که کسب و کارها می‌خواهند سودشان را به حداکثر برسانند. مادامی که کارکنان به کار مشغول می‌شوند، کارفرمایان همچنان به استثمار کارکنان ادامه خواهند داد.
در کانادا، وزارت کار به شکایات رسیدگی می‌کند تا قوانین نیروی کار به اجرا درآیند. اما مشکل این است که کارکنان از طرح مشکلات خود بسیار هراس دارند و می‌ترسند که مبادا از کارشان اخراج شوند. به گفته‌ی فارادی: “وقتی شما سیستم و نظامی دارید که وابسته به ضعیف‌ترین بازیگر آن است که برای جلب موافقت پلیس باید پا پیش بگذارد، می‌دانید که کارساز نخواهد بود.”
آنتاریو تنها دارای ۴۰ مأمور اجرایی فعال است که بازرسی‌های غیر مستدّل (بدون مدرک و سند) را انجام می‌دهند و در آنتاریو ده‌ها هزار کارفرما وجود دارند. به همین دلیل کارفرمایان به خوبی می‌دانند که احتمال بازرسی آن‌ها بسیار کم خواهد بود.
به همین دلیل است که فارادی از دولت‌ها می‌خواهد نیروها و منابع اجرایی بیش‌تری را به کار گیرند.
فلین می‌گوید که بیش‌تر کارفرمایان از قانون پیروی می‌کنند اما منابع، محدود هستند. “شما نمی‌توانید در هر محیط کاری به طور منظم یک بازرس وزارت نیروی کار MOL داشته باشید.”

مرخصی با حقوق
بر اساس یکی از مطالعات جدیدی که در ایالات متحده انجام شده، کانادا سومین رتبه را در ارتباط با پرداخت مرخصی با حقوق در میان کشورهای پیشرفته‌ اقتصادی دارد.
کشور کانادا که در اکثر نقاطش مرخصی سالیانه ۱۰ روزه‌ با حقوق دارد، از ژاپن و ایالات متحده پیشی گرفته است.
در ژاپن نیز مرخصی با حقوق ۱۰ روزه برای کارکنان وجود دارد اما بر خلاف کانادا برای تعطیلات رسمی حقوقی پرداخت نمی‌شود. این مطالعه نشان می‌دهد که ایالات متحده (کشوری بدون تعطیلات) هیچ‌گونه مرخصی با حقوقی را تضمین نمی‌کند.
نویسندگان، ایالات متحده را تنها کشور پیشرفته اقتصادی جهان می‌نامند که هیچ تضمینی برای مرخصی با حقوق کارکنانش ندارد.
آن‌ها وارد مقوله‌ تأثیرات اقتصاد یا بهداشت بر روی قوانین مرخصی با حقوق نمی‌شوند.
در کانادا، قانون استانی بر روی مرخصی سالیانه‌‌ با حقوق حاکم است مگر این که کارمند در محدوده‌ حوزه‌ فدرال قرار گیرد. تمام استان‌ها مرخصی با حقوق دو هفته‌ای را تضمین می‌کنند به جز ساسکاچوان که سه هفته به آن تعلق می‌گیرد.
بهترین کشورها برای داشتن مرخصی با حقوق عبارتند از:
• فرانسه: ۳۰ روز.
• بریتانیا: ۲۸ روز.
• کشورهای اسکاندیناوی نروژ، دانمارک، فنلاند و سوئد: ۲۵ روز.

در برخی از مناطق، زمانِ مرخصی و پرداخت حقوق مرخصی دو مقوله‌ی متمایز هستند. به عنوان مثال، در آنتاریو، این دو مقوله بر اساس قانون استانداردهای استخدامی تعریف می‌شوند. طبق این قانون، کارمندان در صورتی می‌توانند دارای حداقل ۲ هفته مرخصی با حقوق باشند که ۱۲ ماه را به طور کامل کار کرده باشند. از آن جایی که این مرخصی تنها زمانی قابل استفاده است که فرد ۱۲ ماهِ کاری را به طور کامل به اتمام رسانده باشد، طبق قانون، کارمند حق ندارد در سال نخستِ استخدامش از این مرخصی استفاده کند.
حقوق مرخصی کارکنانی که می‌توانند حداقل از دو هفته مرخصی استفاده کنند، ۴ درصد دسمتزد ثابتی است که در سال گذشته دریافت کرده‌اند. از آن جایی که دستمزد ثابت شامل پاداش‌های توافقی nondiscretionary، اضافه کاری، تعطیلات رسمی و اتاق و غذا نیز می‌شود، پرداخت حقوق مرخصی می‌تواند بیش‌ از ۴ درصد حقوقِ پایه یک کارمند باشد.
کارفرمایان برای پرداخت مرخصی با حقوق دارای گزینه‌های مختلفی هستند. برخی از کارفرمایان درصد قابل توجهی از مطالبات را به چک پرداختی کارمند اضافه می‌کنند. برخی دیگر هم این مبلغ را در زمان مرخصی به کارکنان‌شان پرداخت می‌کنند. با این حال، برخی دیگر از کارفرمایان مبلغ تکمیلی را پس از اتمام سالی که مرخصی به آن‌ها تعلق می‌گیرد، پرداخت می‌کنند.
علاوه بر این، اگر رابطه‌ی شغلی پایان یابد، کارکنان حق دارند هر گونه مبلغی را که در ارتباط با مرخصی با حقوق به آن‌ها پرداخت نشده، دریافت کنند. این مبلغ باید طی مدت هفت روز پس از پایان کار یا در روز معمول پرداخت حقوق‌ها‌ به آن‌ها پرداخت شود.
حتی با وجود حقوقی که کارکنان در ارتباط با مرخصی دو هفته‌ای در آنتاریو کسب می‌کنند، مسایل بسیاری در میان است. گرفتن مرخصیِ یک یا دو روزه بعد از لانگ ویک‌اند (تعطیلات آخر هفته‌ی طولانی)، راهی جالب برای گرفتن یک سری از مینی- تعطیلات است. اما کارفرما می‌تواند از شما بخواهد مرخصی‌تان را در هفته‌ی بعد از لانگ ویک‌اند بگیرید.
کارفرما حق دارد زمان مرخصیِ با حقوق کارمند خود را تعیین کنند. کارفرما حق دارد بر اساس دلیلی منطقی (با توجه به مقررات مربوط به حداقل زمان، مثلاً کارفرما نمی‌تواند از کارمندش بخواهد ۱۰ روز مرخصی‌اش را در طول سال به طور پراکنده بگیرد)، زمان مرخصی با حقوق کارمندش را تعیین کند. به علاوه، بسیاری از کارفرمایان با کارمندانی مواجه می‌شوند که نمی‌خواهند مرخصی‌شان را بگیرند و شاید به این دلیل است که می‌خواهند آن را ذخیره داشته باشند. هنگامی که مرخصی‌های با حقوق کارمندی جمع می‌شود، کارفرما می‌تواند اصرار کند که این کارمند مرخصی‌اش را بگیرد.
اگر چه کانادا به عنوان کشوری توسعه یافته و مهاجرپذیر شناخته شده است، اما استانداردهای نیروی کار این کشور می‌تواند برای کارکنان بسیار غیرمنصفانه باشد. کانادا همچنان باید راهی طولانی را طی کند تا بتواند فضایی به وجود آورد که کارکنان احساس کنند با آن‌ها رفتاری متعادل می‌شود. وزارت نیروی کار کانادا می‌تواند ملل اروپایی را الگویی برای ایجاد برنامه‌ و طرحی جهت استانداردهای مطلوب‌تر نیروی کار قرار دهد.

In this article

Join the Conversation