به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

چگونه اولین دادگاه عالی کانادا شکل گرفت

پرونده کِلی و سولیوان، اولین پرونده جنایی است که توسط دادگاه عالی کانادا، شنیده شده است. موضوع مطرح‌ شده در دادگاه این بود که آیا حکمی که در...

1121
1121
Share

پرونده کِلی و سولیوان، اولین پرونده جنایی است که توسط دادگاه عالی کانادا، شنیده شده است. موضوع مطرح‌ شده در دادگاه این بود که آیا حکمی که در دادگاه عالی قوه قضاییه جزیره پرنس ادوارد صادر شده است می‌تواند در دادگاه استیناف استانی رسیدگی شود یا خیر.

در 8 آپریل سال 1875، لایحه تشکیل دادگاه تصویب شد و در 18 نوامبر، دادگاه عالی افتتاح شد. اولین نشست دادگاه در 17 ژانویه بود. اما پرونده‌ای در آن مطرح نشد، بنابراین جلسات دادگاه را به بهار موکول کردند.
هنوز ماه جون نشده بود که پرونده کِلی و سولیوان در دادگاه مطرح شد.

تاریخچه
در سال 1873، جزیزه پرنس ادوارد با ملحق شدن به کنفدراسیون کانادا موافقت کرد و یکی از شرایط اتحاد این بود که دولت فدرال، 800 هزار دلار بابت خرید زمین‌های بدون مالک جزیره پرداخت نماید. به‌ این منظور، مجلس قانون‌گذار جزیره پرنس ادوارد، در سال 1875، قانونی را برای خرید زمین به تصویب رساند که مالکیت تمام املاک بالای 500 جریب (200 هکتار) به صورت اجباری به دولت واگذار می‌شد، به غیر از املاک بدون مالکی که کمتر از 1000 جریب (400 هکتار) وسعت داشتند. سپس این حکم به دلیل ارزش‌گذاری کمیسیون اراضی ملی، که تصمیم‌گیری‌هایش می‌تواند طبق بند 45 از قانون در دیوان عالی جزیره پرنس ادوارد و تا قبل از گذشت 30 روز از زمان اعلام رای، استیناف شود، مورد اعتراض واقع شد. در همین بخش از قانون قید شده است که دادگاه می‌تواند رای را به کمیسیون برگرداند، در غیر این صورت، واضح است که رای “برای تمامی طرفین، اجباری، قطعی و نهایی است.”
در سال 1875، کمیسیون اراضی ملی، دستور تصاحب زمین‌های شارلوت آنتونیا سولیوان، را صادر نمود و طی رای نهایی مشخص شدکه وی باید 81.500 دلار برای زمین‌هایش دریافت نماید. سولیوان، از طریق وکیلش “جرج واستی دبلوآ” به رای صادره اعتراض کرد و عنوان نمود که این تصمیم‌گیری بر مبنای روند قانونی معین و مشخصی نبوده، و سیستم قانون‌گذاری آمریکای شمالی- بریتانیایی در مورد خرید زمین از چنین قانونی پیروی نمی‌کند. دادگاه عالی استانی در سال 1876 با این اعتراض، موافقت کرد.
فرانسیس کلی، عضو کمیسیون اراضی ملی استان، در جواب به درخواست تجدید نظر سولیوان، به دیوان عالی کانادا چنین پاسخ داد:
• دادگاه عالی کانادا صلاحیت شنیدن درخواست تجدید نظر را دارد.
• رای صادره طبق بند 45 از قانون، نهایی شده است.
• در رابطه با رای اتخاذ شده هیچ عدم قطعیتی وجود نداشته و تشخیص بی‌اعتبار بودنش در حوزه قضایی این دادگاه نمی‌باشد.
در مقابل، وکیل سولیوان نیز ادعایشان را به صورت زیر اعلام کرد:
• هیچ درخواست تجدید نظری به دیوان عالی کانادا ارائه نشده است، زیرا قانون جزیره پرنس ادوارد، دادگاه خطا و تجدید نظر متشکل از معاون فرماندار در شورا، را به این منظور معرفی کرده است.
• طبق بند 32 از قانون، دادگاه استانی، صلاحیت قانونی لازم را برای اعمال قانون، داشته است.
• در این مورد،کمیسیون صلاحیت قانونی لازم را نداشته ورای صادره بدون اعتبار می‌باشد و باید تجدید نظر شود.
• رای، نهایی نبوده و قطعیت ندارد. همچنین، این قانون برای تمامی زمین‌های سولیوان در نظر گرفته شده است، نه تنها زمین‌هایی که بیش از 500 هکتار مساحت دارند.

حکم دادگاه
هر یک از قضات رای خود را به صورت جداگانه ابراز کردند اما حکم دادگاه به صورت متفق‌القول اعلام شد. ریچاردز سی جی، این حکم را به این صورت اعلام کرد:
• از آنجایی که هیچ دادگاه استینافی تا قبل از کنفدراسیون، فعالیت نداشته است، دادگاه استانی تنها دادگاهی بوده که می‌توانسته از دادگاه عالی کانادا، درخواست تجدید نظر نماید.
• طبق قانون، مالکیت تمامی املاک در نظر گرفته شده است، نه زمین‌های بیش از 500 هکتار.
• محدوده فعالیت دادگاه استانی صراحتا در بند 45 از قانون، مشخص شده است.

گردآوری و ترجمه: پریناز کرمچی

dadgar main author

In this article

Join the Conversation