به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

گفتگوی ماه؛ دکتر آزادیان: خوشبختی در مادیات نیست…

ـ  بسیاری از زوج‌ها در ابتدای ازدواج، به دلیل فضای احساسی حاکم بر رابطه آنها، با همدیگر راحت صحبت نمی‌کنند و از گفتگو در مورد مسائل مادی پرهیز...

1167
1167
Share

ـ  بسیاری از زوج‌ها در ابتدای ازدواج، به دلیل فضای احساسی حاکم بر رابطه آنها، با همدیگر راحت صحبت نمی‌کنند و از گفتگو در مورد مسائل مادی پرهیز می‌کنند و یا با احتیاط صحبت می‌کنند. همین مسئله باعث می‌شود در ادامه رابطه مشکلاتی پیش بیاید که رابطه را دچار بحران کند. توافق بر سر رابطه و زندگی مشترک با تعارف و رودربایستی پیش نمی‌رود. در واقع یک قرارداد ازدواج نباید فقط به صورت کتبی باشد، بلکه باید گفتگو کرد و شفاف وارد زندگی شد. در این زمینه با د روانپزشک و محقق صحبت کردیم. دکتر آزادیان از گفتگو با «دادگر» استقبال کرد و ما را به گرمی در دفتر کار خود پذیرفت.

 

–  جناب دکتر آزادیان تشکر می‌کنم از این فرصتی که به ما و مخاطبان دادگر دادید. بدون مقدمه می‌پرسم چرا در ابتدای یک رابطه  برخی تعارف و رودربایستی دارند و راحت نمی‌توانند حرف خود را به یکدیگر بگویند.

دکتر آزادیان: یک طرف مسئله فرهنگی است. دو نفر وقتی سر سفره عقد می‌نشینند، می‌بینند که یک چیزی خارج از اراده اولیه، به آنها تحمیل شده است. یا اینکه اصلا هیچ آینده نگری در کار نبوده است. من مریض‌هایی با مهریه‌های سنگین  دارم که هیچ کس توان پرداخت آنها را ندارد. وقتی از مریض‌ها می پرسم چرا چنین مهریه‌هایی را قبول کرده‌اید می‌گویند ما تعیین نکرده‌ایم بلکه ما در شرایط رودربایستی و یا درگیری‌های خانوادگی زیر بار آن رفتیم. در اصل شرایط فرهنگی جامعه ما این زمینه را مهیا نکرده که دو طرف راحت صحبت کنند و به توافق برسند بلکه در رودربایستی مسائل را می‌پذیرند.

 

– خیلی از کسانی که ازدواج می‌کنند به امکانات آینده توجه ندارد و هیچ وقت فکر نمی‌کنند که ممکن است رابطه آنها به جدایی برسد. در کانادا 40 درصد ازدواج‌ها در نهایت به طلاق می‌رسد. وقتی از این 40 درصد پرسش کنید که آیا فکر می‌کردید که کارتان به طلاق برسد در جواب خواهند گفت نه، چون با عشق و علاقه ازدواج کردیم. این علاقه و احساس مانع دیگری است که اجازه نمی‌دهد افراد به آینده رابطه فکر کنند و یا در مورد مسائل مادی رابطه راحت بحث کنند.

 

–  ما در کانادا مهریه نداریم ولی برخی به خاطر ماشین، خانه و مسائل مادی واقعا تعارف دارند. مثلا در مورد آینده مادی فردی که دوست دارند به دلیل رابطه احساسی نمی‌توانند پرسش کنند چون نگران هستند طرف مقابل ناراحت شود.

دکتر آزادیان: دو مسئله وجود دارد؛ یکی اینکه اگر این  رابطه به طلاق منجر شد باید حق و حقوق دو طرف در نظر گرفته شود. حال مسئله بعدی این است که چرا اصلا ازدواج می‌کنیم. در یک رابطه چرا موضوع اصلی باید مادی باشد؟ اتفاقا مسئله اصلی احساسات و علاقه و عشق است. الزاما، خوشبختی در این نیست که مثلا یک خانمی با یک مرد پولدار ازدواج کند. علت ازدواج نباید به دلیل وضعیت مالی باشد ولی یک فرد این شرایط مالی را ممکن است در نظر بگیرد تا اگر رابطه به جدایی کشید منافع او تامین شود. این دو موضوع باهم فرق دارند.

 

– من بعضا دیده ام که برخی خانم‌ها هنوز قوانین کانادا را نمی‌دانند و در مواقع ازدواج همچنان با تصور خود نسبت به قوانین ایران پیش میروند. اینجا دیگر جای نگرانی وجود ندارد…

 

دکتر آزادیان: خوشبختانه در کانادا قوانین ازدواج و طلاق تا حدودی حق همسر، فرزند و موارد دیگر را مشخص کرده و به شکل ذاتی حقوق طرفین را حفاظت می‌کند. ولی زندگی و رابطه احساسی چیزی نیست که با مادیات مقایسه شود.

 

– فرض کنید من با خانمی در رستورانی هستم و برای پرداخت پول غذا تعارف دارم. چه چیزی مانع بیان راحت من می‌شود؟

 

دکتر آزادیان: اجازه دهید اول مثالی بزنم. چندی پیش من همراه با تعدادی از همکاران در رستورانی بودم. دو تا زوج کانادایی هم در جمع بودند که یکی از این زوج‌ها صورت حساب رستوران را جداگانه پرداخت کردند. (زن و شوهر هر کدام کارت اعتباری جداگانه‌ای استفاده کردند.)  من وقتی از این دو نفر پرسیدم چطور شما دو تا زن و شوهر هستید ولی جدا پرداخت کردید، گفتند ما باهم تعارف نداریم و البته هر دو کار می‌کنیم. یکی پزشک بود و دیگری وکیل که هر دو نیز در کانادا بزرگ شده بودند. برای این دو نفر یک زمینه فرهنگی وجود داشت که دیگر آنها را در پرداخت صورتحساب در برابر هم قرار نمی‌داد. اما شاید ما ایرانی‌ها به رستورانی برویم و سر اینکه چه کسی هزینه را پرداخت کند همه تعارف داشته باشند. در رابطه زن و شوهرها هم همینگونه است. مثالی بیاورم. یک زن و شوهری به دفتر من آمدند و خانم گفت با اینکه من کار می‌کنم و موقعیت مالی خوبی دارم اما از اینکه وقتی با همسرم رستوران می‌رویم و من باید دست به جیب شوم تنفر دارم. البته می‌گفت از پرداخت کردن ناراحت نیستم و جای دیگری جبران می‌کنم ولی عادت ندارم چنین کاری انجام دهم چون از بچگی من را مثل یک پرنسس بزرگ کرده اند.

 

– به طور کلی در کانادا شرایط متفاوت هست. هستند مردانی که بچه‌داری می‌کنند و همسران‌شان در بیرون از منزل کار می‌کنند چون ممکن است بیشتر از مرد درآمد داشته باشند. ولی در فرهنگ ما اینگونه نیست و بعضی می‌گویند مردی که خانه نشین باشد یا پول در نیاورد مرد نیست. اینجا این مسائل تا حدی حل شده است.

 

– چه چیزی در شخصیت ما هست که اجازه نمی‌دهد این فرهنگ را عوض کنیم.

 

دکتر آزادیان: تغییر آسان نیست. بسیاری از ایرانیان هستند که از سال‌ها پیش به کانادا پیش آمده‌اند ولی هنوز مثل سابق مانده‌اند. می‌دانید که برخی تحقیقا‌ت گفته‌اند، تغییر اصلی در پنج سال اول زندگی ایجاد می‌شود و بقیه مثل دکور شخصیت است. یک تحقیقی در این زمینه در دانشگاه‌هاروارد صورت گرفته که بچه‌ها را در 3 سالگی از نظر شخصیتی ارزیابی کرده و حالت‌های مختلف انها را یادداشت کرده اند. بعد از 25 سال گروه دیگری بدون اطلاع از نتیجه تحقیق گروه  اول، این افراد را مورد مطالعه قرار داده و دیده‌اند 70 درصد ویژگی‌های شخصیتی این افراد همان بوده که 25 سال پیش در سن کودکی دیده شده بودند. در واقع تمام این مدرسه و دانشگاه رفتن و وارد جامعه شدن تاثیر چندانی در تغییر شخصیت آنها نداشته است. در نتیجه من که در 30 سالگی به کانادا آمده‌ام سخت خواهد بود که ساختارهای شخصیتی خود را تغییر دهم. در واقع با فرهنگی به کانادا آمده‌ایم که همچنان در درون ماست اما امکان تغییر هست. باید بدانیم و برای تغییر تلاش کنیم.

 

– اخیرا مطالعه‌ای در ژورنال علوم مغزی در رابطه با امکان تغییر واکنش انسان‌ها چاپ شد. ما می‌دانیم که انسان‌هایی که در شرایط استرس‌زا آرامش خود را حفظ می‌کنند انسان‌های موفق‌تری هستند. در این مطالعه کاوشگران می‌خواستند ببینند که آیا می‌توان کنترل برخورد عاطفی را به انسان‌ها یاد داد یا نه. در این مطالعه نشان داده شد که با 20 جلسه 20 دقیقه‌ای افراد می‌توانند یاد بگیرند که با آرامش بیشتر با موقعیت‌های دشوار برخورد کنند و واکنش روحی-عصبی خود را بهتر کنترل کنند.

 

–  اگر من عاشق کسی باشم احساس می‌کنم که زمان قبل از عاشقی راحت می‌توانستم حرف بزنم، تن  صدایم فرق داشته، در مورد مسائل مادی برخورد راحتی دارم و …

 

دکتر آزادیان: خوب عشق این نیست که در رودربایستی قرار بگیری و ده دلاری که ته جیب مانده را هزینه کنی و چیزی باقی نماند. عشق احساس خوشبختی است که دو طرف به همدیگر می‌دهند. در روابط دوستانه هم که بحث عشق نیست این مسائل دیده می شود که افراد تعارف دارند و شرایط واقعی زندگی خود را در نظر نمی‌گیرند.

 

–  ما در این سن از حیث‌های مختلف به بلوغ رسیده‌ایم، پس چگونه است که نمی‌توانیم به توافق برسیدم …

 

دکتر آزادیان: وقتی افراد درگیر احساس می‌شوند قسمت‌های مختلف مغز فعال می‌شوند.  وقتی که حالت‌های عاطفی اوج می‌گیرد بخش منطقی ضعیف‌تر می‌شود. در این زمینه هم مطالعاتی هست؛ عکس معشوق را به عاشق داده‌اند و سپس از مغز او اسکن گرفته‌اند. عکسی که در 6 ماه اول آشنایی گرفته شده نشان می‌دهد که قسمت‌های ناخودآگاه‌‌تر مغز روشن و فعال شده است. ولی وقتی رابطه ادامه پیدا می‌کند و مثلا دو سال بعد از مغز عکس بگیرید می‌بینید این بار جاهای آگاه‌تر مغز و قسمت‌هایی که در کنترل است روشن می‌شوند. در واقع رابطه در گذشت زمان منطقی‌تر می‌شود قسمت‌های تفکر و عقلانی مغز در مراحل بعدی کنترل بیشتری دارند. افراد پس از گذر زمان راحت‌تر در مورد مسائل مادی صحبت می‌کنند.

 

– وقتی بحث قسمت ناخودآگاه مغز می‌شود می‌توان به واکنش‌های غیرمنطقی هم اشاره کرد که بعضی موارد ممکن است به عصبیت مخرب کشیده بود. در این زمینه چه پیشنهادی می‌کنید.

 

دکتر آزادیان: قانون از قبل نوشته‌ای برای دوام رابطه وجود ندارد و هر کسی باید بداند از رابطه چه می‌خواهد و راه خود را پیدا کند. ولی شکی نیست که دوام هر رابطه با گفتگو امکان پذیر است، گفتگویی که بر اساس منطق است و نه ناخودآگاه مغز. قسمت ناخودآگاه مغز ممکن است افراد را به سمت واکنش‌های تند بکشد. مهم این است که بتوانیم نقش آگاهی را در فعالیت‌های خود برجسته‌تر کنیم و این را در هر زمینه‌ای گسترش دهیم. بدین ترتیب از واکنش‌های خودبخودی و عصبی دوری می‌کنیم. با هم منطقی‌تر برخورد می‌کنیم.

 

– از اینکه در این گفتگو شرکت کردید تشکر می‌کنم و می خواهم در اینجا از شما قول بگیرم تا اگر خوانندگان محترم پرسشی داشتند با شما در میان بگذاریم.

 

دکتر آزادیان: حتما. من هم تشکر می‌کنم

 

گفتگو از:  اردشیر زارع زاده

Ardeshir Zarezadeh

 

dadgar main author
In this article