به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

برنامه‌ریزی مالی برای زمان بازنشستگی

از سال ۱۹۶۶ و هنگامی که برنامه حقوق بازنشستگی کانادا (CPP) تدوین شد، از هر ۱۸ نفر شاغل در کانادا خواسته شد تا 1 نفرشان در این برنامه...

1478
1478
Share

از سال ۱۹۶۶ و هنگامی که برنامه حقوق بازنشستگی کانادا (CPP) تدوین شد، از هر ۱۸ نفر شاغل در کانادا خواسته شد تا 1 نفرشان در این برنامه شرکت کنند و از کارفرما نیز خواسته شد به همان میزان، شراکت نماید. اتباع کبک طرح مربوط به خود را دارند که به طرح بازنشستگی کبک (QPP) معروف است.
برنامه حقوق بازنشستگی کانادا با برنامه حقوق بازنشستگی خصوصی متفاوت است. قانون از برنامه‌های خصوصی می‌خواهد مشارکت‌شان معتبر بوده، سرما‌یه‌گذاری مطمئنی داشته و مزایای حقوق بازنشستگی را از مشارکت کارفرما و کارکنان و سودی که از آن حاصل می‌شود، بپردازند. اما CPP حالتی معکوس داشته و بر اساس برنامه «پرداخت در حین استفاده (pay as you go)»، عمل می‌کند که طبق آن مزایای پرداختی در هر سال بر اساس مشارکت‌های مالیِ دریافتی، در همان سال می‌باشد.
قبلا CPP صندوق‌هایی را در اختیار داشت که حدود دو سال حقوق در آن ذخیره بود و از آن برای وام دادن بر اساس نرخ بهره‌ای با سود به استان‌ها استفاده می‌کرد. فرض بر این بود که مشارکت‌های آتی کارفرمایان و کارکنان بیش‌تر از حدی است که به بازنشستگان پرداخت می‌شود. در حقیقت CPP و QPP، به عنوان طرح مکمل آن، در کنار هم دارای بدهی‌ است که هر چند دولت آن را در حساب‌هایش منظور نمی‌کند، اما از بدهی عمومی فدرال بیش‌تر است.
طبق گزارش دولت فدرال، CPP تحت فشار شدیدی بوده است که به واسطه‌ جمعیت سالخورده، بازنشستگان بیش‌تر و کارکنان کم‌تر، رشد اقتصادی آهسته‌تر و افزایش هزینه‌های حقوق از کارافتادگی CPP برای این سیستم محدودیت‌هایی را به وجود آورده است.
در سال 1۹۹۸، دولت فدرال گام‌هایی را جهت رشد و ترقی بهداشت مالی طرح حقوق بازنشستگی کانادا برداشت و در این کار از دو وسیله استفاده کرد. به جای این که وام‌های با نرخ پایین به استان‌ها داده شود، سیستم تغییر کرد و اجازه داد در بازار سهام به طور مساوی و عادلانه سرمایه‌گذاری شود. و مشارکت‌های کارکنان و کارفرمایانشان به طور قابل ملاحظه‌ای افزایش یافت و تا سال ۲۰۰۳ نیز به افزایش سالیانه‌اش ادامه داد. دولت اعلام کرد که این تغییرات منجر به ایجاد ذخیره سرمایه‌ای بیش‌تر خواهد شد که در نهایت حدود پنج سال مزایا را تأمین خواهد کرد.
در سال ۲۰۰۹، سهم کارمندان بر اساس ۹۵/۴ درصد دریافت سالیانه‌ محاسبه می‌شد که مابین 3.500 دلار (معافیت عمومی) و 46.300 دلار (حداکثر درآمد بازنشستگی) بود. از این رو حداکثر پرداختی کارمندان در سال ۲۰۰۹ معادل 60. 2.118 دلار بود است. این مبلغ، سالیانه افزایش یافته است و در مقایسه با نرخ مشارکت در سال ۱۹۹۶ که ۸/۲ درصد دریافت‌هایِ سالیانه بر اساس حداکثری پایین‌تر بود تا سال 2012، با بیش‌ترین مشارکت و سهم به 893.20 دلار رسید. این افزایش شایان توجه است. از کارفرمایان می‌خواهند سهم کارکنان را از جانب خودِ کارکنان تطابق دهند و در ضمن حداکثری معادل 60. 2.118 دلار داشته باشند. هنگامی که اظهار نامه‌ مالیاتی یک خویش‌فرما ۹/۹ درصد و یا 20. 42.37 است، وی هم سهم کارفرما را می‌پردازد و هم سهم کارمند را. مزایای CPP تنها در صورتی قابل پرداخت هستند که کمک‌ها و مساعدت‌ها، طی دوره مقدماتی حداقلی باشد. دوره‌های مقدماتی مختلف در مورد مزایای قابل پرداخت بازنشستگی، مرگ و از کار افتادگی اِعمال می‌شوند.
مزایای یتیم بودن به کودکان وابسته بیماری که سن‌شان تا ۱۸ سال است، تعلق می‌گیرد یا اگر کودک به طور تمام وقت در مدرسه حاضر می‌شود این سن تا ۲۵ سال افزایش می‌یابد. اگر کودک دارای ناتوانی باشد، هیچ سن حداکثری در نظر گرفته نمی‌شود. در سال ۲۰۱۰، حقوق بازنشستگی فرد یتیم ماهیانه 214.85 دلار بوده است.
حقوق از کارافتادگی به فردی تعلق می‌گیرد که از ناتوانی شدید ذهنی یا جسمی‌ رنج می‌برد و نمی‌تواند به کاری درآمدزا مشغول شود. در سال ۲۰۱۰ حداکثر حقوق از کار افتادگی76. 1.126 دلار بود. حقوق از کار افتادگی در ۶۵ سالگی قطع و حقوق بازنشستگی جایگزین آن می‌شود. در حال حاضر، حقوق بازنشستگی برای افراد ذینفع از کار افتاده بر اساس حداکثر درآمد بازنشستگی در زمان از کارافتادگی است و سالیانه محاسبه می‌شود.

dadgar main author
In this article

Join the Conversation