به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

جشن ديگان

ايرانيان باستان معتقد بودند كه «شادى»، از جلوه‌هاى نيك زندگى است و به همين دليل، هميشه مى‌كوشيدند تا با جشن گرفتن مناسبات مختلف، اندوه و رخوت را از...

831
831
Share

ايرانيان باستان معتقد بودند كه «شادى»، از جلوه‌هاى نيك زندگى است و به همين دليل، هميشه مى‌كوشيدند تا با جشن گرفتن مناسبات مختلف، اندوه و رخوت را از خود دور ساخته و زنده بودن و زندگى كردن را به گونه‌اى جشن بگيرند.
از جمله اين جشن‌ها، جشن‌هايى هستند كه ایرانیان قدیم به مناسبت هم نام شدن روز و ماه بر پا مي‌كردند، مانند جشن ديگان، جشن‌ تیرگان و جشن مهرگان كه در آن‌ها با انجام رسومى خاص، به سرور و شادمانى وپايكوبى مى‌پرداختند.

جشن ديگان
در روزهای دوّم، نهم و هفدهم دی ماه در تقویم زرتشتى، نام روز و ماه يكى بوده است، و ايرانيان قديم از دير باز، اين روز را جشن گرفته و آن را جشن ديگان می‌ناميدند.
اختصاص دادن سه روز از ماه به “دی” به اهمیت این واژه نزد ایرانیان باستان اشاره می‌کند. واژه «دى» از مصدر «دا» كه در اوستا، پارسی باستان و سانسکریت به معناى آفریدن، ساختن، و بخشیدن است، گرفته شده. «دى» كه به معناى «آفريننده» است، صفت اهورامزدا، خداى بزرگ آيين زرتشتى و يكى از نام‌هاى اوست. از اين رو دي ماه نزد زرتشتيان جنبه نيايشى داشته و از اهميّت زيادى برخوردار بوده است. پارسيان به در اين ماه گرد هم مى‌آمدند تا اهورامزدا را سپاس گفته و بزرگى و يگانگی‌اش را بستايند.
شايد به همين دليل باشد كه در ايران باستان نام سردترین ماه سال به نام خداى يگانه آيين زرتشت نامگذاری شده بود و سه جشن دیگان در روزهای دوم و نهم و هفدهم ماه، به منظور ستايش و نيايش خداى بزرگ برگزار مى‌شده است تا اهورامزدا در گذراندن سرمای سخت یاری‌ بخش مردمان باشد و آن‌ها را محافظت كند.

سرماى زمستان… گرمى با هم بودن…
در دل سرماى زمستانى، همراه با جشن ديگان، ايرانيان گرد هم مى‌آمدند تا به سنّت پارسى، دست افشان و پاى كوبان، شاد و خندان، گرما بخش روز و شب سرد زمستانى يكديگر باشند. چرا كه دركنار هم بودن و با هم بودن نه تنها باعث غلبه بر سرماى سخت زمستان و راه ندادن ترس از تاريكى به دل می‌شده است، بلكه نمايانگر سنّت زيباى ايرانى گرد هم زندگى را به جشن نشستن و ديگر دوستي می‌باشد.
بى شك يكى از رموز خوشبختى ايرانيان از دير باز تا كنون، با هم بودن و در كنار هم بودن است، همبستگى‌اى كه به پارسيان این قدرت را مي‌دهد كه هراسى از تاريكى و سرما در دل راه ندهند و تاريكى و سردى را با شور و حرارت دوستى‌ها و گرد هم آمدن‌ها گرمى بخشند.
شايد دليل اين كه يكى شدن نام روز و ماه در دى ماه بر خلاف ماه‌هاى ديگر سال سه بار اتّفاق مى‌افتد تاكيد آيين كهن ايرانى به اهميّت با هم بودن‌ها و در كنار هم بودن‌ها بوده است… پيامى از گذشتگان كه اگر امروز هم زندگی‌مان را بر آن اساس، استوار كنيم احساس خوشبختى و تعّلق برايمان ببار خواهد آورد…
پيام عشق… پيام صميميّت… پيام پيوندهاى زيبا… و پيام اين كه با هم بودن‌ها و در كنار هم بودن‌ها، با دوستى‌ها و مهر ورزيدن‌ها، هواى سرد زمستان گرم و گرم‌تر مي‌شود، روشنايى در دل تاريكى بر مي‌دمد و روز و روزگارمان رنگى زيبا به خود مي‌گيرد.

dadgar main author
In this article

Join the Conversation