به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

سرطان محدودیت برای استخدام نیست!

مشغول به کار شدن، علاوه بر کسب درآمد و مزایای ضروری مانند بیمه درمان، به بسیاری از افراد مبتلا به سرطان کمک می‌کند تا نیازهای مادی و احساسی...

653
653
Share

مشغول به کار شدن، علاوه بر کسب درآمد و مزایای ضروری مانند بیمه درمان، به بسیاری از افراد مبتلا به سرطان کمک می‌کند تا نیازهای مادی و احساسی خود را جبران نمایند. اشتغال همچنین باعث ایجاد اعتماد به نفس در این افراد می‌شود. با این حال سرطان می‌تواند مانعی برای پیدا کردن شغل باشد و دسترسی بیمار به بیمه درمان را هم به جهت عدم امکان پرداخت هزینه‌های اشتراک بیمه، مختل کند. گرچه بسیاری از کارفرمایان با مبتلایان به این بیماری با انصاف و بر اساس مقررات و قوانین برخورد می‌کنند، با این حال تعدادی از کارفرمایان به علت اخلاقیات شخصی و یا نظارت اداری غلط، در مسیر استخدام این افراد، موانع غیرضروری و یا غیرقانونی ایجاد می‌کنند. تعدادی از مبتلایان به سرطان، با مشکلاتی از قبیل اخراج، عدم استخدام، حذف مزایا و کمک‌های جانبی، انتقال بدون رضایت و بی‌مهری از سوی همکاران مواجه هستند. این افراد با آموزش قادر خواهند بود از حق و حقوقی که قانون تعیین کرده آگاه شده و از آن در مقابل تبعیضات استخدامی دفاع کنند.
قانون کار کانادا برای کلیه کارمندانی که سه ماه استخدام آموزشی متوالی خود را نزد همان کارفرما طی کرده باشند، حق مرخصی به علت بیماری یا مصدومیت را پیش‌بینی کرده است. به طور کلی این قانون راه‌های دفاع در برابر اخراج، بیکار شدن، تعلیق، تنزل رتبه یا تنبیه به علت غیبت ناشی از بیماری یا جراحت را به کارمند ارایه نموده و از حقوق او در صورت هرگونه غیبت کمتر از 12 هفته دفاع کرده است. قانون فقط امنیت شغلی برای کارمند ایجاد کرده ولی حکمی برای دریافت حقوق در این مدت پیش‌بینی ننموده است؛ گرچه برخی مستخدمین در این موارد مستحق دریافت کمک‌های نقدی بر اساس قانون بیمه استخدامی می‌باشند. علاوه بر این، قانون حقوق بشر کانادا، از کارمند در برابر هرگونه تبعیض در محیط کار به علت بیماری حمایت می‌کند.

چگونه می‌توان از تبعیض جلوگیری کرد؟
مقررات استانی و ملی در خصوص جلوگیری از تبعیض، از مبتلایان به سرطان به دو روش حمایت می‌کنند. نخست از طریق تشویق به عدم تبعیض و دوم از طریق برقراری امکان جبران خسارت در صورت وقوع تبعیض. با این حال، این مقررات باید به عنوان آخرین راه حل استفاده شوند چون علاوه بر تحمیل هزینه و صرف وقت، ممکن است به نتیجه منصفانه هم منجر نشود. نخستین قدم، تلاش برای جلوگیری از وقوع تبعیض است. اگر این کار به نتیجه نرسید قدم بعدی تلاش برای رسیدن به یک توافق معقول با کارفرماست و اگر روش‌های غیر رسمی جواب نداد باید از مسیر قانون و طرح شکایت وارد شد.
اگر به عنوان یک فرد مبتلا به سرطان، به دنبال شغل جدید هستید، برای این که با تبعیض استخدامی مواجه نشوید، باید مراحل زیر را طی کنید:
• برای عنوان کردن بیماری خود پیشقدم نشوید مگر این که بر صلاحیت شما برای تصدی پست تاثیر مثبت داشته باشد. اصولاً کارفرما تا اندازه‌ای باید در مورد شما بداند که مطمئن شود صلاحیت و توانایی کار در پست مورد نظر را دارید.
• در فرم‌های بیمه و استخدام خود دروغ نگویید. اگر استخدام شده و بعداً کارفرما متوجه دروغ شما شود ممکن است به علت عدم صداقت، از کار اخراج شوید. شرکت‌های بیمه هم ممکن است از پرداخت مزایای بیمه خودداری نموده و یا قرارداد خود را کنسل کنند. آن دسته از قوانین استانی و ملی که تبعیض استخدامی را منع می‌کنند، کارفرما را از طرح پرسش درخصوص علت وقفه‌های استخدامی یا تحصیلی متقاضی استخدام منع نمی‌کنند. در این صورت می‌توان با یک پاسخ صادقانه و در صورت امکان غیرمستقیم، به آن پاسخ داد و بر توانایی‌های فعلی برای انجام کار تاکید کرد.
• توجه و تاکید خود را بر توانایی‌های فعلی در انجام شغل مورد تقاضا متمرکز کنید.
• فقط برای مشاغلی که توانایی انجام آن را دارید اقدام کنید. نپذیرفتن تقاضای کار توسط کارفرما به جهت عدم دارا بودن شرایط لازم برای انجام آن شغل و بدون توجه به سوابق درمانی شما، حق کارفرما بوده و مغایرتی با قانون ندارد.
• اگر مجبور هستید درخصوص غیبت طولانی مدت خود برای انجام معالجات پزشکی توضیح دهید، در صورت امکان، طوری صحبت کنید که دوران بیماری شما گذشته و الان در وضعیت سلامتی خوبی هستید و تلاش می‌کنید سالم باقی بمانید. یکی از راه‌هایی که می‌توانید غیبت خود را به جهت درمان سرطان در طول دوران تحصیل یا استخدام سابق کمرنگ کنید، آن است که رزومه خود را به جای تاریخ، براساس مهارت‌ها و تجربیات خود تنظیم نمایید.
• نامه‌ای از پزشک خود برای ارایه به کارفرما تهیه کنید که وضعیت فعلی سلامت شما و میزان احتمال بازگشت بیماری و همچنین میزان توانایی‌های شما برای انجام کار، در آن ذکر شده باشد. برای ارایه اطلاعات درخصوص بیماری خود در زمان مصاحبه شغلی، آماده باشید. توضیح دهید که چگونه سرطان همیشه به مرگ یا ناتوانی بیمار منجر نمی‌شود.
• از راهنمایی‌های یک مشاور استخدامی یا مددکار اجتماعی برای تنظیم رزومه و کسب مهارت در مصاحبه استخدامی استفاده کنید. برای ارایه پاسخ درخصوص پرسش‌هایی از قبیل «چرا یک سال کار نمی‌کردید» و یا «چرا شغل قبلی خود را ترک کردید» آماده باشید. پاسخ شما به این سوالات باید صادقانه ولی با تاکید بر وضعیت و توانایی‌های فعلی شما باشد. بر روی مشکلات قبلی احتمالی خود که ناشی از بیماری سرطان است تاکید نکنید.
• اگر به مصاحبه شغلی رفتید، تا زمانی که پیشنهاد شغلی به شما ارایه نشده، در مورد بیمه درمانی سوال نکنید.پیش از پذیرفتن پیشنهاد شغلی، مزایای شغلی را بررسی کرده و مطمئن شوید نیازهای شما را برآورده می‌کند.
• در صورت امکان دنبال مشاغل با کارمندان زیاد بگردید چون در این مورد احتمال اعمال تبعیض استخدامی نسبت به مشاغل کوچک کمتر است.
• گرچه درمان سرطان برای برخی مبتلایان، ممکن است ناتوانی جسمی و روحی برجای بگذارد، ولی بسیاری از مبتلایان، قادر به انجام وظایف و فعالیت‌هایی هستند که پیش از ابتلا به سرطان نیز انجام می‌دادند. با استفاده از تیم درمان خود، یک ارزیابی منصفانه از توانایی‌های خود بر اساس نیازهای فیزیکی و روحی شغل مورد تقاضا تهیه کنید.

1212اگر فکر می‌کنید که در محیط کار با شما تبعیض‌آمیز رفتار شده است، پیش از اقدام به طرح دعوی، به فکر یک راه حل غیر رسمی برای حل موضوع باشید. اگر با تبعیض مواجه شدید، موارد زیر به شما پیشنهاد می‌شود:
• از روش‌های پیش‌بینی شده در مقررات داخلی محل کار خود برای حل غیر رسمی موضوع استفاده کنید.
• اگر نیازمند به برخی تغییرات در شرایط کار خود هستید، مثل تغییر ساعت کار ثابت به متغیر برای مراجعه به پزشک، به کارفرمای خود راه حل‌های جایگزین پیشنهاد کنید.
• درخصوص این تفکر که مبتلایان به سرطان، از این بیماری جان سالم به در نمی‌برند، اطلاعات لازم را در اختیار کارفرما و همکاران خود گذاشته و با اشتیاق، به کار خود ادامه دهید.
• از تیم درمان خود (پزشک، پرستار یا مددکار اجتماعی) بخواهید که برای رفع اختلاف شما با کارفرمایتان تماس گرفته و میانجی‌گری نماید.
• از همکاران خود کمک بخواهید.
• اگر روش‌های غیررسمی به نتیجه نرسید، از طریق قانون عمل کنید:
* کلیه رفتارهای اداری (مثبت یا منفی) را با دقت ثبت کنید.
* پیش از طرح دعوی صبر کرده و اهداف خود را به دقت بررسی کنید. برای مثال، آیا درخواست برگشت به کار دارید، آیا درخواست تغییر شرایط کار دارید، آیا درخواست مزایای مشخص دارید، آیا درخواست عذرخواهی دارید، یا درخواست دیگری دارید. جنبه‌های مثبت و منفی پرونده خود را بررسی کنید. برخی از جنبه‌های مثبت عبارتند از، برگشت به کار و دریافت خسارت مالی، حفاظت از حقوق خود، رفع موانع برای سایر افراد مشابه. درخصوص جنبه‌های منفی می‌توان به مدت زمان رسیدگی طولانی بدون تضمین به دریافت نتیجه مورد درخواست (رسیدگی به برخی پرونده‌ها تا 5 سال ادامه داشته)، هزینه‌های حقوقی، اضطراب ناشی از موضوع، ایجاد رابطه‌ای خصومت‌آمیز بین شما و کسی که از او شکایت کرده‌اید، اشاره نمود.
* به دنبال انجام میانجیگری برای حل دعوای خود باشید. کسی مانند نماینده اتحادیه، کارمندان امور اداری محل کار و یا یک مددکار اجتماعی ممکن است بتواند به عنوان یک میانجی به شما کمک کند. نماینده مجلس استانی یا فدرال منطقه شما و یا رسانه‌های محلی نیز ممکن است بتوانند در تشویق کارفرما به رفتار مناسب با شما موثر باشند.

dadgar main author
In this article

Join the Conversation