به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

مشکلات روانشناختی ناشی از بیماری‌های مقاربتی

بیماری مقاربتی STDS بیماریی است که فرد از طریق مقاربت و فعالیت جنسی به آن مبتلا می‌شود. بیماری‌های مقاربتی همواره یک واقعیت غیرقابل انکار در تمام جوامع بوده...

317
317
Share
مقدمه 
بیماری مقاربتی STDS بیماریی است که فرد از طریق مقاربت و فعالیت جنسی به آن مبتلا می‌شود. بیماری‌های مقاربتی همواره یک واقعیت غیرقابل انکار در تمام جوامع بوده است و در دهه‌های ۵۰ تا ۷۰ میلادی این بیماری‌ها به عنوان بیماری‌های قابل درمان و غیر مهلک در نظر گرفته شده‌اند، با این حال ایدز که توسط عفونت ویروس HIV ایجاد می‌شود در حال حاضر غیرقابل درمان قطعی است و به عنوان یک بیماری کشنده از مادر به جنین قابل سرایت است و در دهه‌های اخیر وحشت عظیمی را در میان مردم جهان ایجاد کرده است. هرچند این بیماری در ابتدا تصور می‌شد که بیماری همجنس‌بازان و سوء مصرف کنندگان داروهای تزریقی است، حال هیچ محدودیتی در ابتلا به آن وجود ندارد.
جدای از ایدز، سایر بیماری‌های مقاربتی که توسط باکتری‌ها، انگل‌ها، قارچ‌ها و ویروس‌ها ایجاد می‌شوند تعدادشان متجاوز از۲۰ بیماری می‌باشد که شناخته‌ترین آنها سوزاک، هرپس تناسلی، کلامیدیا، پاپیلوما ویروس، سیفلیس و تریکو موناس می‌باشند.
با وجود آنکه این بیماری‌ها هر دو جنس را مبتلا می‌سازند، عوارض این بیماری‌ها به طور عمومی در زنان شایع تر و همچنین جدی‌تر است و در زنان حامله می‌تواند سلامت جنین را نیز به مخاطره بیندازد.
آنتی بیوتیک‌ها می‌توانند مقاربتی ناشی از باکتری‌ها قارچ و انگل‌ها موثر باشند ولی برای بیماری‌های مقاربتی ناشی از ویروس آنها موثر نیستند پس موثرترین روش‌ها برای بیماری‌های مقاربتی ناشی از ویروس‌ها روش‌های پیشگیرانه نظیر پرهیز رفتارهای پرخطر جنسی و استفاده از کاندوم می‌باشد.
اثرات روانشناختی:
در سال‌های اخیر علاوه بر توجه به جنبه‌های طبی بیماری‌های مقاربتی، روانپزشکان و روانشناسان توجه خاصی به اثرات روانشناختی و اثرات منفی هیجانی ابتلا به این بیماری‌ها مبذول داشته اند.
مبتلایان به بیماری‌های مقاربتی احساساتی نظیر خشم شدید، اضطراب، حس طرد و گناه، شرم و خجالت و احساس آلودگی و کثیف بودن فیزیکی و در نهایت افسردگی را تجربه می‌کنند. بیماران مبتلا به بیماری‌های مقاربتی اثرات منفی بر روی
اعتماد به نفس (Self-Esteem) را نیز تحمل می‌نمایند.
دیده شده است قابل علاج نبودن بیماری و نامشخص نبودن مدت درمان و طولانی بودن مدت بیماری (نظیر ایدز)، بدنامی اجتماعی (نظیر ایدز یا سوزاک)،  و داشتن عوارض خطرناک (نظیر ابتلا به سرطان گردن رحم در پاپیلوما ویروس و نازایی در سوزاک و کلامیدیا) عوامل موثر در بروز و شدت علائم منفی هیجانی  در بیماران می‌باشند.
همچنین دیده شده است که در این میان مدت ابتلا به بیماری مهمترین عامل موثر در کیفیت زندگی بیمار است و دارای بیشترین اثر مخرب بر روی شخصیت بیمار مبتلا می‌باشد و دارای اثرات تخریبی بر توانایی بیمار در حل مسائل روزمره است. در یک مطالعه نشان داده شده است زنانی که برای مدت بیشتر از سه سال بیماری مقاربتی را تحمل نموده اند از عزت نفس پایین‌ترو همینطور سطح پایین‌تر انرژی، کنترل هیجان، انبساط ذهن و رفتار دوستانه برخوردارند و همینطور بعلاوه نشان داده شده است زنان جوان بیشتر از خانم مسن‌تر این تاثیرات منفی را نشان می‌دهند.
از نقطه نظر اجتماعی، گزارش‌های زیادی وجود دارند که نشان داده‌اند بیماران مبتلا به بیماری‌های مقاربتی استیگما و اثرات منفی اجتماعی زیادی را در اثر ابتلا به این بیماری‌ها تجربه می‌کنند و بر سطح کیفی زندگی این بیماران تاثیر می‌گذارد آنها تحت تاثیر این بیماری‌ها قرار می‌گیرند.
بر اساس مطالعه‌ای که انجام گرفته است متاسفانه بیماران مبتلا به بیماری‌های مقاربتی حتی توسط کادر درمان به صورت منفی دیده می‌شوند، به ویژه زمانی که کادر درمان احساس می‌کنند بیماران مقاربتی احساس شرم یا خجالتی در ارتباط با بیماریشان ندارند.
از این رو محققین بر روی اهمیت ارتباط بین پزشک و بیمار تاکید دارند. در مطالعه‌ای نشان داده شده است میزان ارتباط و نزدیکی میان پزشک و بیمار در کاهش شدت این علائم روانشناختی به طور قابل ملاحظه ای موثر است. از سوی دیگر، شروع سریع درمان علیرغم شانس درمان، خود به خود از عوارض روانی و اجتماعی بیماریهای مقاربتی در بیماران مبتلا می‌کاهد.
در پایان، روانشناسان توصیه می‌کنند پزشکان در زمان تشخیص بیماری‌های مقاربتی به وضعیت روانی و هیجانات منفی ناشی از ابتلای بیماران توجه ویژه‌ای مبذول دارند.
In this article

Join the Conversation