به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

مصـاحبـه اختصاصی دادگر با مکس امینی

مکس امینی کمدین ایرانی آمریکایی و متولد کشور آمریکا است. وی در زمینه اجرای استند آپ کمدی حدود 14 سال سابقه دارد و از محبوبیت بالایی‌ در میان...

1535
1535
Share

مکس امینی کمدین ایرانی آمریکایی و متولد کشور آمریکا است. وی در زمینه اجرای استند آپ کمدی حدود 14 سال سابقه دارد و از محبوبیت بالایی‌ در میان ایرانیان خارج از کشور بر خوردار است. وی در دانشگاه UCLA آمریکا در رشته بازیگری تحصیل کرده است.

نظر شما در مورد وکلا و قضات و تشریفات سیستم قضایی چیست؟
من بیشتر به این فکر می‌کنم که چقدر قضات و وکلا برای زندگی‌ مردم تصمیم می‌گیرند. منظورم این است که آن‌ها می‌توانند یک نفر را برای ۱۵ سال پشت میله‌های زندان بیندازند، و این یعنی‌ مسئولیت و جدی بودن کاربرای این آدم‌ها. ولی‌ در همه زمینه‌ها بخصوص کار‌هایی‌ که در آن‌ها تنش زیاد است خیلی‌ لحظات لذت بخش و جالبی‌ هم به وجود می‌آید.

آیا تابه حال با یک پرونده جنائی یا حقوقی روبرو شده‌اید؟
حتی اگر هم رو به رو شده باشم به شما نمی‌گویم چون اگر قرار بود بگویم تا الان در اخبار در موردش شنیده بودید.
تنها جرمی‌ که من تا الان انجام دادم این است که خودم بودم و این که من می‌گویم پلیس دنبالم کرده است که من کمدین شدم یک شوخی است.

نظر شما در مورد لباس قضات چیست؟
در آمریکا قضات کلاه گیس سرشان نمیگذارند ولی‌ به نظر من این سنت برای این وجود دارد که در زمان قدیم، زمانی‌ که آدم‌ها در قبایل زندگی‌ می‌کردند و پیش دهخدا می‌رفتند، کدخدا اصلا مردی مسن و جا افتاده بود. بنابر این به نظر من کلاهگیس سفید برسر گذاشتن نشانه دانایی و عادل بودن را دارد. ولی‌ چون من این را در آمریکا نمی‌بینم همیشه فکر می‌کردم که این برای فیلم‌هاست، و حقیقتاً برای من فرقی‌ ندارد که یک قاضی کلاه گیس بر سر داشته باشد یا نه و بیشتر ترجیح می‌دهم که قاضی خوب و عادلی باشد و قضاوت درستی‌ انجام دهد. من ردای قضات را دوست دارم چون به قضات حس دانش و خرد را می‌دهد.

بزرگترین ترس شما در دنیای حقوق چیست؟
بزرگ‌ترین ترس در جرائم قضایی‌ رفتن به زندان است ولی‌ از اعدام ترس بیشتری دارم.
من فکر می‌کنم مشکلات قضایی‌ برای همه پیش می‌آید بخصوص هر چقدر شرکت شما بزرگ‌تر شود و درآمد بیشتری داشته باشید می‌توانید مطمئن باشید که با مشکلات قضایی‌ روبرو خواهید شد چون این تبدیل به یک سیستم کاری و استاندارد شده است.

آیا تا به حال شاهد جرمی بوده‌اید و یا به عنوان شاهد در دادگاهی حاضر شده‌اید؟
شما از کجا می‌دانستید که من قبلا این کار را انجام داده‌ام؟ من قبلا یک بار شاهد بودم به صورت داوطلبانه می‌خواستم که شهادت بدهم. من یک دفعه دعوایی را بیرون یک رستوران دیدم، خیلی‌ دعوای بدی بود. آقایی مست بود و دربان رستوران او را از رستوران بیرون انداخت و شروع به زدن او کرد و به قدری محکم به صورت مرد کوبید که دندان‌های مرد شکست. دربان رستوران مرد را میزد در حالی‌ که مرد هیچ کاری با او نداشت. داخل رستوران دختری که به همراه مرد بود گریه می‌کرد. من آن‌ها‌ را به ایستگاه پلیس بردم که در همان نزدیکی‌ بود و گفتم که من دیدم این مرد چگونه کتک خورد در حالی‌ که مرد حتی قادر نبود روی پای خودش بایستد. او فرم‌های مربوط رو پر کرد و من اسم خودم را به عنوان شاهد نوشتم. چند وقت بعد مرد به من زنگ زد و گفت پول زیادی هزینه دندان‌هایش کرده است و می‌خواهد دربان را به دادگاه بکشد و از من پرسید که حاضرم شهادت بدهم یا نه. من با کمال میل می‌خواستم که شهادت بدهم تا دربان به سزای کارش برسد. وقتی‌ نوبت دادگاه شد و به دادگاه رفتیم من خیلی‌ نگران بودم چون اولین باری بود که به یک چنین جایی‌ می‌رفتم. من شهادت دادم و هر چه را که دیده بودم اعلام کردم، در آن لحظه دلم می‌خواست قاضی دربان را بزند، ولی‌ در کمال تعجب دربان تبرئه شد و حتی من مطمئن نیستم که هزینه‌های نقدی که مرد برای دندان‌هایش خرج کرده بود پرداخت کرد یا نه.

آیا می‌‌توانید خودتان را در حال شهادت دادن علیه یکی‌از دوستانتان ویا یک مجرم خطرناک تصور کنید؟
اگر دوست‌ من خطرناک و مجرم باشد، بله من حاضرم علیه او شهادت دهم. یعنی‌ منظور شما این است که دوستان‌ من مجرم هستند؟ ولی‌ در واقعیت اگر دوست‌ من کاری بکند که به انسانیت و زندگی‌ ضربه‌ای بزند من حاضرم علیه او شهادت دهم.

اولین چیزی که پس از شنیدن این کلمات به ذهنتان می‌رسد چیست؟ 
حضور در دادگاه به عنوان هیئت منصفه: یا خدا/ من اینجا زندگی‌ نمی‌کنم
پلیس: چه غلطی کردم؟!
پرونده حقوقی: من نبودم.
قتل: آخییی حیوونی!

آیا تا به حال اتفاق افتاده که کشور‌ی برای اجرای برنامه‌هایتان محدودیتی به وجود آورد؟
بله، در کشور‌های خاورمیانه خیلی‌ محدود می‌کنند. مثلا وقتی‌ من در دوبی‌ کار می‌کنم و شو دارم راجع به مسائل مذهبی‌، سکسی و سیاسی نمی‌توانم حرف بزنم. ولی‌  خدارا شکر من بیشترِ الهاماتم از اتفاقات اجتمایی‌ می‌آید و من یک کمدینی هستم که هر چیزی را که ببینم برایش جوک می‌سازم، بنا بر این لازم نیست که من چیزی رو از قبل حفظ کنم که مجبور به سانسور شوم. ما باید با آن‌ها قرارداد ببندیم حتی باید بگوییم که دقیقا چه کار می‌خواهیم انجام بدهیم و کلمه به کلمه صحبت‌هایی‌ که می‌خواهم در شو انجام بدهم باید به آن‌ها بگویم. اما من در کارم چون خیلی‌ از جملاتم فی البداهه است، دفعه اول که منو دیدند خیلی‌ خوششان آمد. ولی‌ همیشه پلیس در شو‌ها حضور دارد. ولی‌ الان بعد از چندین سال به من اعتماد دارند و می‌دانند که من هدف منفی‌ ندارم و فقط می‌خواهم مردم را سرگرم و خوشحال کنم.

1در کانادا والا کسی‌ به ما کاری ندارد ولی‌ چون ما برای جمعی‌ ایرانی‌ کار می‌کنیم‌ مردم محدودم می‌کنند و همچنین مخاطبان من از سن ۷ سال شروع می‌شود تا ۸۰ سال و این من را خوشحال می‌کند چون یک چالشِ خیلی‌ خوب برای همه هنرمندان است که قادر باشند همه بینندگان‌ را راضی‌ نگاه دارند که نه تنها ساده باشد بلکه سرگرم کننده و جالب هم باشد.

نظرتون در مورد بقیه کمدین‌ها چیست؟
همه اینها باعث شدند که برنامه کمدی خوب بشود. کمیک یعنی‌ نظر و دیدگاه یک نفر نسبت به زندگی‌ و موضوعی که آن‌ها در موردش حرف می‌زنند. برای مثال کمدینی هست که اعتقادی به دین ندارد و فکر می‌کند که همه این چیزها افسانه است، بنابراین آدم‌هایی‌ که نظر مشابه دارند از حرفای او استفاده می‌کنند و لذت می‌برند. مهم این است که بینندگان با چه چیز‌ ارتباط بر قرار می‌کنند.

شما چه طوری سوژه‌هاتون رو پیدا می‌کنید؟
یک وب سایت هست به اسم soje.com من میروم و می‌گویم سوژه امروز چیست و سر همان شروع می‌کنم به حرف زدن. ولی‌ در واقعیت من زندگی‌ شخصی‌ خودم را نگاه می‌کنم و نکاتی‌ که در زندگیم پیش می‌آید و می‌‌دانم که اصولا برای عموم مردم اتفاق می‌افتد انتخاب می‌کنم و سر آن حرف می زنم، برای همین هم هست که مردم موضوعاتی را که من در موردشان حرف میزنم درک می‌کنند.

نظر شما در مورد حقوق چیست؟
من یک کمیدین هستم و نمی‌دانم که چطور ممکن است برای این موضوع مناسب باشم هر چند من می‌توانم از تجربیات شخصی‌ خودم به عنوان یه کمدین بگویم، چون ما به هر کشوری که وارد می‌شویم باید اجازه کار بگیریم و باید بدانیم که قوانین حقوقی هر کشور چگونه است که بتوانم مالیات هر کشوری را که در آن کار می‌کنم همانجا پرداخت کنم و مالیات کشور خودم را هم در کشور خودم پرداخت کنم. من در این حد با مسائل حقوقی سر و کار دارم، هر چند در کار خودم که یک شرکت سرگرمی دارم که در این رابطه من باید حق خود را در تمام کشورها در مسائل مختلفی‌ مثل بیمه، حق و حقوق در رابطه با سالن‌های همایش و تئاتر بدانم و بهترین راهی‌ که می‌شود این را یاد گرفت مطالعه، تحقیق کردن، و بهتر از همه این‌ها تجربه کردن است. اگر کسی‌ را می‌شناسیم که قبلا این کار را انجام داده برویم و نظرات آن‌ها را گوش بدهیم و به آن‌ها عمل کنیم.
نظر شما در مورد مهاجرت چیست؟
من فکر می‌کنم از آنجایی که ما ایرانی‌ هستیم و خیلی‌ از ایرانی‌‌ها به دلایل مختلف می‌خواهند ایران را ترک کنند، مثل تحصیلات بالاتر، زندگی‌ بهتر، یا بعضی از مردم فامیل یا دوست خارج از ایران دارند و می‌خواهند پیش آن‌ها باشند. به نظر من مهم‌ترین قسمت این است که باید از راه درست عمل کنیم و اطلاعات کافی‌ داشته باشیم. برای این کار باید قانون را بدانند که بتوانند وکیل درست را بشناسند و انتخاب کنند که پرونده راحت‌تر به پایان برسد. نه فقط به خاطره خاله یا عمه که یک وکیلی را معرفی‌ کرده با آن وکیل کار کنند بدون هیچ پرس و جو و اطلاعاتی. چون بعد ممکن است که آن وکیل کار را خوب انجام ندهد و تنها کاری که این دست از آدم‌ها می‌توانند بکنند این است که با عمه یا خاله‌ها قطع رابطه کنند و دیگر با آن‌ها حرف نزنند. حالا برای جلو گیری از این اتفاق باید اطلاعات جمع کنیم که این کار را به وسیله گوگل هم می‌توانید انجام دهید و با مشتری‌های دیگر صحبت کنید و نظر آن‌ها را در رابطه با کار وکلا بپرسید.
وقتی‌ وارد یک کشور جدید می‌شوید عمل کردن به دستورات آن کشور بسیار مهم است. تمام مهاجران فکر کنند که چون از خارج وارد کشور جدید شده‌اند از آدم‌های خود آن کشور باهوش‌تر هستند. به علاوه آن‌ها فکر می‌کنند چون قوانین‌ز خودشان متفاوت است می‌توانند قانون کشور جدید را عوض کنند ولی در آخر همیشه باید قانون کشور جدید را یاد گرفته و به آن عمل کنند. اگر مردم فکر می‌کنند که باهوش هستند، باید قانون‌های کشور جدید را یاد بگیرند و به آن عمل کنند. ولی‌ اگر مردم فکر کنند که باهوشی این است که قانون‌ها را تغییر بدهند یا آن‌ها‌ را دور بزنند در آخر تاوان آن را پرداخت خواهند کرد.

نظر شما در مورد مجله دادگر چیست؟
به نظر من این مجله کیفیت خیلی‌ خوبی‌ دارد و خیلی‌ خوشحالم که می‌بینم یک نفر با دانش و اطلاعات حقوقی این مجله را تاسیس کرده چون معمولا دانش و اطلاعات کافی‌ در این زمینه و برای سایر مجله‌ها وجود ندارد. در نتیجه شما کیفیت و اطلاعات بهتر و سطح بالاتری را در اختیار مردم قرار می‌دهید چون شما اطلاعات کافی‌ در این زمینه را دارید.

dadgar main author
In this article

Join the Conversation

به خانواده دادگر بپیوندید

با پیوستن به بزرگترین پرتال حقوقی ایرانیان آمریکای شمالی ،اطلاعات خود را به روز کنید و آخرین اخبار دادگر را هفتگی دریافت کنید. همچنین به قید قرعه برنده یکسال اشتراک رایگان ما شوید.
Email/ایمیل
Name/نام
اطلاعات شما تحت دادگر محفوظ می باشد.