به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

موسیقی زبان احساسات

بخش آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد در سال 2011، روز 30 آپریل را به عنوان روز بین‌المللی موزیک جاز اعلام کرد تا از نقش این سبک...

86
86
Share

بخش آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد در سال 2011، روز 30 آپریل را به عنوان روز بین‌المللی موزیک جاز اعلام کرد تا از نقش این سبک موسیقی برای اتحاد مردم سراسر جهان بهره بگیرد. هر ساله حدود 200 کشور در جشنواره بین‌المللی جاز شرکت می‌کنند. علاوه بر کنسرت و جشنواره ها، کارگاه‌های آموزشی، کنفرانس‌ها و گروه‌های اجتماعی در این روز برپا می‌شوند.

تاریخ موزیک جاز
مبدا این ژانر از موسیقی ایالات متحده آمریکا می‌باشد.جاز ترکیبی منحصر به فرد از دیگر سبک‌های موسیقی از جمله گاسپِل، موسیقی آفریقایی، بلوز و موسیقی اسپانیایی است. نوازندگان جاز تقریبا می‌توانند از تمام آلات موسیقی استفاده کنند تا جاز بنوازند. جاز راه را برای بسیاری از سبک‌های موسیقی امروزی مانند رپ و هیپ هاپ هموار نموده و بر روی ژانرهای دیگر مانند راک و رول و فانک نیز تاثیر گذاشته است.

جاز اولین بار اواخر دهه 1800 و توسط نوازندگان آفریقایی آمریکایی در نیواورلان ظاهر شد. اما در دهه 1900 و 1920 این موسیقی به اوج خود رسید و محبوب‌ترین ژانر موسیقی محسوب می‌شد که در سراسر ایالات متحده آمریکا جریان پیدا کرده بود.

محدودیت‌های سختی که بردگان آمریکای شمالی بین قرن شانزده و نوزده میلادی با آن روبرو بودند باعث شد که به شیوه‌های نوینی برای برقراری ارتباط از طریق موسیقی روی آورند. بسیاری از بردگان از وسایل دست ساز خانگی برای ساختن ابزارهای موسیقی و آواز خواندن استفاده می‌کردند و به این شکل بود که جاز به عنوان یک ژانر موسیقی شکل گرفت.

اختلاف نظرها در مورد موزیک جاز
اگر چه جاز به طور گسترده‌ای توسط جمعیت جوان مورد استقبال قرار گرفت اما، نسل‌های قدیمی در دهه 1900 آن را “موسیقی شیطان” می‌خواندند. با توجه به جریان آزاد جاز، آنها اعتقاد داشتند که این نوع از موسیقی مردم را به آزادی بیان تشویق می‌کند و تاثیر بدی بر روی جوان‌ترها دارد. در حالی که موزیک جاز روز بروز محبوب تر می‌شد کمپین‌هایی نیز برای معرفی این سبک از موسیقی تشکیل می‌شد. یکی دیگر از دلایلی که در آن زمان موسیقی جاز را مورد نفرت قرار می‌داد، ساختار و قوانین موسیقی کلاسیک در آن زمان بود. جاز در حالی که ساختاری مشابه با سازهای زهی دارد اما در عین حال به نوازنده اجازه می‌دهد که از قوه تخیل خود استفاده کند و هر بار نت ها و ریتم های منحصر به فردی را خلق نماید. این فرم جدید از نواختن باشد ترس مردمی بود زیاد از تغییر استقبال نمی‌کردند.

جاز همچنین ریشه‌های آفریقایی آمریکایی داشت و برخی بر این باور بودند که کشمکش‌های نژادپرستانه باعث ایجاد انرژی منفی حول این موسیقی می‌شوند. دیگر دلیل بحث برانگیز این واقعیت بود که موزیک جاز مانند سوختی بود که به آتش جنبش آزادی زنان دامن می زد. دهه 1920 زمانی بود که بیشتر انتظار می‌رفت زنان به امور خانه‌داری بپردازند تا اینکه بیرون از خانه کار کنند و تنها انتظار می‌رفت تا از همسر و خانواده خود نگهداری کنند و انتظارات آنها را برآورده سازند. در آن زمان که جاز در حال تکامل بود، زنان نقش بسیار مهمی را ایفا کردند تا موزیک جاز را از نقش موزیک سرگرم کننده بیرون بیاورند و شکل هنری به آن ببخشند.

درست همان زمانی که منتقدان و دادگاه‌ها موفق نمی‌شدند موزیک جاز را خاموش کنند این سبک از موسیقی توانست با افزایش روزافزون تقاضای کار پس از جنگ جهانی اول بیشتر جای خود را میان مردم باز کند. صدها هزار آمریکایی آفریقایی تبار از جنوب کشور به شهرهای صنعتی شمالی روی آوردند تا کار پیدا کنند. هنرمندان به مخاطب نیاز داشتند و بنابراین نوازندگان جاز از نیواورلان و دیگر شهرهای جنوبی به سمت شمال حرکت کردند و بدین ترتیب شیکاگو مرکز جدید موزیک جاز شد.

هر چیزی که محبوب و قدرتمند شود نوعی واکنش منفی علیه آن به وجود می‌آید. جاز در زمانی بسیار محبوب شد که در جامعه آن زمان ترکیبی از افراد محافظه کار و روشنفکر وجود داشت. افراد محافظه کار از ایجاد چنین تغییر بزرگی در موسیقی که بحث برانگیز هم بود، می‌ترسیدند. تنها افرادی آن را پذیرفته بودندکه از تغییر استقبال می‌کردند و از ایده شکل‌گیری نوع جدیدی از موسیقی هیجان زده شده بودند. با وجود تمام این اختلاف نظرها، جاز همچنان به عنوان شکل محبوبی از موسیقی باقی ماند که می‌تواند بدون استفاده از کلمات بیانگوی داستان باشد.

آیا عمر جاز به پایان رسیده است؟
در دهه 1960، موسیقی راک فراگیر شد و تا حدی هم توانست جایگزین موسیقی جاز شود. مدیران استودیوهای ضبط اگر می‌دیدند که فروش هنرمندان راک بیشتر از نوازندگان جاز است، دیگر تمایلی به کارکردن با آنها از خود نشان نمی‌دادند. بدین ترتیب موزیک جاز خود را از موسیقی پاپ آمریکایی جدا کرد.

یکی از پرفروش‌ترین موسیقی‌های جاز امروز، در سال 1959 ساخته شده است. این آهنگ “Kind of Blue” ساخته مایلز دیویس است که هر هفته هزاران نسخه از آن به فروش می‌رسد. مشکل این جاست که مردم مایل هستند ساخته‌های قدیمی را خریداری کنند و به اندازه کافی از افراد جدید استقبال نمی‌شود.

بنا بر گزارش Jazz Line در سال 2014، جاز بعد از موسیقی کودکان کمترین شنونده را در ایالات متحده دارد. حتی امکان گوش کردن موزیک‌ها به صورت آنلاین هم نتوانسته است به جاز کمکی کند. در حال حاضر با موزیک جاز مانند قطعه‌ای در موزه رفتار می‌شود.

چگونه موزیسین‌ها می‌توانند از موسیقی آنلاین بهره بگیرند؟
در دهه گذشته، گوش کردن آنلاین به موزیک، توجه دنیای موسیقی را به خود جلب کرده است. اکثر پولی که آهنگ سازها و هنرمندان از فروش موسیقی خود به دست می آورند از این طریق است و به ندرت نسخه‌های فیزیکی آهنگ یا آلبوم به فروش می‌رسند.

برای شنوندگان موسیقی یک آهنگ تنها یک آهنگ است. اما برای آنهایی که در این صنعت کار می‌کنند هر آهنگ دو نوع کپی رایت جداگانه دارد: قطعه هنری (اشعار و ملودی) و ضبط صدا (صدایی که روی موسیقی ضبط می‌شود).

زمانی که یک شخص آهنگی را از iTunes، Google Play یا هر فروشگاه دیجیتال دیگری خریداری می‌کند، پولی که از فروش به سازندگان آن قطعه می‌رسد با توجه توافقات موجود فی مابین هنرمندان و عوامل توزیع، می‌تواند هم از ضبط صدا و هم از ساخت آن باشد.

در حال حاضر، برنامه‌های محبوبی که برای گوش کردن موسیقی به صورت آنلاین وجود دارند Apple Music، Spotify و YouTube هستند. تخمینی که از فروش هر یک از این برنامه‌ها زده شده است به قرار زیر می‌باشد:

Apple Music: ۴۶۰۰.۰ دلار برای هر بار گوش کردن
Spotify: 0.006 دلار برای هر بار گوش کردن
YouTube: 0.0006 دلار برای هر بار گوش کردن

این برنامه‌ها خدمات راحتی را به طرفداران خود ارایه می‌دهند. با چند دلار در ماه مشترکین می‌توانند از دامنه بالایی از موزیک‌هایی که این برنامه‌ها ارایه می‌دهند، استفاده کنند. به عنوان مثال، تیلور سویفت توانست از آهنگ “shake it off” خود که بیش از 47 میلیون بار آنلاین گوش داده شده بود، بین 280 تا 390 هزار دلار از این طریق به دست آورد. اما او یکی از بزرگترین ستاره‌های پاپ دنیا است. بیشتر موزیسین‌ها نمی‌توانند در تمام طول عمر خود چنین رقمی را آنلاین کسب کنند. 1 میلیون بار پخش موزیک در Spotify به منزله 7 هزار دلار پول می‌باشد.

برنامه‌های پخش آنلاین موزیک قدرت بالایی دارند و اگر هنرمندان بخواهند اثر خود را در به صورت گسترده ارایه کنند چاره‌ای ندارند مگر آنکه موزیک خود را در این برنامه ها قرار دهند حتی اگر پولی که به دست می‌آورند هم کافی نباشد.

In this article

Join the Conversation