به خانواده دادگر بپیوندید


Email/ایمیل
Name/نام

خودکشی، مجازاتی بدون جرم

بر اساس گزارش اداره آمار کانادا، یکی از دلایل اصلی مرگ در این کشور خودکشی می‌باشد. هر روز نزدیک به ۱۰ گزارش مرگ از طریق خودکشی ثبت می‌شود...

29
29
Share

بر اساس گزارش اداره آمار کانادا، یکی از دلایل اصلی مرگ در این کشور خودکشی می‌باشد. هر روز نزدیک به ۱۰ گزارش مرگ از طریق خودکشی ثبت می‌شود و علت اصلی آن نیز وجود مشکلات روانی و بیماری‌های روحی می‌باشد.

در ازای هر یک مرگ از طریق خودکشی، پنج گزارش جراحت‌های ناشی از اقدام به خودکشی نیز ثبت می‌شود که منجر به مرگ نمی‌شود. نرخ خودکشی در میان مردان میانسال و جامعه بومیان کانادا بیشتر گزارش شده است. به علاوه در میان اعضای جامعه LGTBQ نیز احتمال اقدام به خودکشی بیشتر می‌باشد. تانیا ناوانیلان کارشناس اداره آمار کانادا می‌گوید نرخ خودکشی باید کمتر از این میزان باشد، زیرا گاهی تعیین علت اصلی و واقعی مرگ، سخت و زمان‌بر می‌باشد، به همین جهت در گزارش حادثه، علت مرگ خودکشی یا قتل عنوان می‌شود.

جنسیت
2.4 درصد از مرگ مردان و هشت صدم درصد از مرگ زنان در سال ۲۰۱۲ به علت خودکشی بوده است. با این حال و در کمال تعجب، بیشتر موارد اقدام به خودکشی از طرف زنان گزارش شده، که اقدام آنان منجر به مرگ نشده است. این به علت آن است که مردان احتمالاً بیشتر از زنان از اسلحه گرم و یا روش‌های کشنده تر در زمان خودکشی استفاده می‌کنند، در حالی که زنان بیشتر از دارو برای خودکشی استفاده می‌کنند که احتمال زنده ماندن در آن بسیار زیاد است.

گرایش های جنسی
گرچه در گزارش اداره آمار کانادا مشخص نشده که گرایش‌های جنسی افرادی که اقدام به خودکشی کرده‌اند چه می‌باشد، اما مطالعات نشان می‌دهد که برای انجام خودکشی، اعضای جامعه LGBTQ افراد آسیب پذیرتری نسبت به افرادی که گرایش‌های جنسی مستقیم دارند می‌باشند. در این میان عواملی مانند خشونت، هتک حرمت و عدم حمایت خانواده نقش مهمی در ترغیب این افراد به انجام خودکشی ایفا می‌کند.

سن
بررسی نرخ آمار خودکشی در کانادا نشان می‌دهد که بیشترین موارد خودکشی در بین سنین ۴۰ تا ۵۹ سالگی رخ می‌دهد. این آمار در کشورهای مختلف عددهای متفاوتی را نشان می‌دهد. محدوده سنی خودکشی در کانادا به عنوان محدوده سنی بالا در میان سایر کشورها محسوب می‌شود. اگرچه خودکشی به عنوان دومین عامل مرگ افراد کانادایی در بین سنین ۱۵ تا ۳۴ سالگی به حساب می‌آید، اما همچنان نرخ خودکشی در این محدوده سنی، پایین تر از نرخ خودکشی در سنین میانسالی می‌باشد.

نژاد و قومیت
همانگونه که اشاره شد، نرخ خودکشی در میان افراد بومی بسیار بالاتر از سایر کانادایی ها می‌باشد. تعداد مرگ ناشی از خودکشی در افراد بومی کانادا تقریبا دو برابر سایر افراد است. این آمار عموماً به جهت مصرف بالای الکل و مواد مخدر و همچنین نرخ بالای بیماری‌های روانی به ویژه افسردگی در میان این افراد می‌باشد.

جنبه های حقوقی خودکشی
اقدام به خودکشی به نوعی ایراد آسیب بدنی به خود محسوب می‌شود و ما در این مقاله بر روی جنبه‌های روانی اقدام به خودکشی بحث می‌کنیم.

در برخی کشورها خودکشی غیر قانونی می‌باشد، به این معنا که چنانچه شخصی اقدام به خودکشی کرده و زنده بماند، ممکن است با مجازات‌های قانونی و عواقب ناشی از این اقدام غیرقانونی مواجه گردد. همچنین در کشورهایی مانند کره شمالی، اگر شخصی در اثر اقدام به خودکشی جان خود را از دست بدهد، دولت کلیه اموال و دارایی‌های او را مصادره و بازماندگان و خانواده او تبعید می‌شوند. در اکثر کشورهایی که خودکشی غیرقانونی محسوب می‌شود، قوانین بر اساس آموزه‌های مذهبی نوشته شده‌اند، زیرا باور بر این است که فقط خدا می‌تواند جان افراد را بگیرد و اقدام به خودکشی به عنوان یک گناه و اقدامی خودخواهانه محسوب می‌شود که افراد خانواده و دوستان را تحت فشار روحی شدید قرار می‌دهد.

در کانادا، خودکشی در سال ۱۹۷۲ از قانون کیفری کانادا حذف گردید و در حال حاضر نه بازماندگان و نه قربانیان خودکشی، با تبعات قانونی و حقوقی ناشی از این عمل مواجه نمی‌باشند. اما در پرونده‌ای جالب که در سال ۲۰۰۰ مطرح گردید، یک شرکت بیمه از پرداخت خسارت به یک خانم ۸۲ ساله کانادایی ساکن بریتیش کلمبیا خودداری کرد، زیرا معتقد بودند که این حادثه به علت اقدام این شخص به خودکشی رخ داده و این یک حادثه تصادف معمولی نمی‌باشد.

خواهان در این پرونده، خانم ه. که در زمان حادثه ۸۲ ساله بود، در حادثه رانندگی مجروح شد. او تا پیش از این سه بار اقدام به خودکشی کرده بود لذا شرکت بیمه از پرداخت خسارت به او به این دلیل که این تصادف نیز یکی از تلاش‌های او برای خودکشی بوده خودداری نمود. خانم ه. پرونده خود را توسط دخترش بر علیه شرکت بیمه مطرح کرده بود. شرکت بیمه در دادگاه عنوان کرد که او برای اولین بار در ۳۰ سال پیش اقدام به خودکشی کرده است.

مدارک ارائه شده در دادگاه نشان می‌داد که خانم ه. در آن زمان با تیغ اصلاح اقدام به خودکشی کرده و پس از آن حادثه، پزشک متخصص او را دچار افسردگی و اختلال دو شخصیتی اعلام نمود به همین جهت او برای یک سال در بیمارستان روانی بستری گردید. چند سال بعد و در سال ۱۹۹۹ خانم ه. مجدداً اقدام به خودکشی از طریق مصرف دارو کرد و پس از آنکه بیهوش توسط دخترش در منزلش پیدا شد، پذیرفت که قصد خودکشی داشته است. خانم ه. پس از مرخص شدن از بیمارستان برای یک ماه در منزل دخترش زندگی کرد و پس از آن به آپارتمان خودش رفت. چند ماه بعد و برای سومین بار او اقدام به خودکشی از طریق مصرف دارو نمود و این بار نیز بدن نیمه جان او توسط دخترش در آپارتمانش پیدا شد.

در حادثه تصادف، دختر خانم ه. ادعا کرد که آسیب‌های وارد شده به مادرش در اثر اقدام به خودکشی نبوده بلکه به علت بروز تصادف دچار آسیب شده و شرکت بیمه باید خسارت‌های وارد شده به او را بپردازد. اما پس از بررسی پرونده توسط قاضی، او به این نتیجه رسید که خانم ه. در حقیقت عامدانه و با قصد، با اتومبیل خود به مسیر خلاف جهت وارد شده تا جان خود را از دست بدهد و همین جهت شرکت بیمه تعهدی به پرداخت خسارت در این حادثه ندارد.

چرا خودکشی؟
علت‌های مختلفی برای انتخاب اقدام به خودکشی در افراد مختلف وجود دارد، ولی یکی از دلایل عمده خودکشی افسردگی است. افرادی که تمایل به خودکشی دارند اغلب می‌گویند که پایان دادن به زندگی برای آنها راحت تر از ادامه زندگی می‌باشد. برای آنان زنده ماندن چالش و مبارزه‌ای دایمی در فکر و ذهن می‌باشد، به همین دلیل ترجیح می‌دهند تا بمیرند تا بر این درد و رنج روحی پایان دهند.

تلاش برای جلوگیری از خودکشی
کانادا یکی از کشورهای پیشرو برای تلاش در جهت پیشگیری از خودکشی است. مراکز بحران در حال حاضر در کشور فعال هستند و افرادی که انگیزه خودکشی در سر دارند می‌توانند به صورت ناشناس با این مراکز تماس گرفته و درخواست کمک نمایند. مرکز بحران کانادا CSC مرکزی برای موضوع خودکشی در سراسر کاناداست و برای کاهش میزان خودکشی خدمات ارائه می‌کند. خدمات این مرکز به صورت ۲۴ ساعته و در تمام روزهای هفته از طریق تلفن، تکست و چت با افرادی که قصد خودکشی دارند ارائه می‌شود.

اگرچه اکثریت شرکت‌های بیمه هزینه‌های درمان خودکشی را تحت پوشش نمی‌گیرند، اما بسیاری از مراکز عمومی مانند دانشگاه یورک خدمات مشاوره به دانشجویان خود ارائه می‌دهند. به همین منظور روز جهانی پیشگیری از خودکشی نیز در روز دهم سپتامبر بنیان گذاشته شد تا نقطه پایانی بر تفکرات منفی نسبت به بیماری‌ها و مشکلات روانی منجر به خودکشی بگذارد. این جنبش برای فعالیت‌های پیشگیرانه از خودکشی پول و کمک‌های مالی جمع آوری می‌کند تا ضمن پیشگیری، آگاهی جمعی را نسبت به خطرات خودکشی افزایش دهد.

متاسفانه هنوز تفکرات منفی و ناخوشایندی در خصوص بیماری‌های روانی در جامعه وجود دارد. بسیاری از جوامع، بیماری روانی را به عنوان مشکلی واقعی تلقی نمی‌کنند و اختلالات فکر و روح و روان را دست کم می‌گیرند. افراد مبتلا به افسردگی، اختلال شخصیتی، شخصیت دو قطبی، اسکیزوفرنی و سایر بیماری‌های روانی باید به صورت جدی مورد معالجه قرار گیرد. جامعه باید محیطی ایجاد کند تا افرادی که انگیزه خودکشی در سر دارند برای صحبت در مورد مشکلات خود احساس امنیت کنند و از بیان مشکلات و احساسات خود هراس نداشته باشند. تحقیقات نشان می‌دهد که موثرترین راه برای پیشگیری از خودکشی، وادار کردن قربانی به صحبت درباره مشکلات و ایجاد محیط امن برای آنان و ایجاد اطمینان در خصوص پشتیبانی از آن‌ها می‌باشد.

درخواست کمک ممکن است سخت باشد اما قطعاً می‌تواند جان افراد را نجات دهد.

In this article

Join the Conversation